استاد محمدحسن ابریشمی
دبیر جهاندیده
۲۲۴۳ جوان چیز بیند پذیرد فریب به گاه درنگش نباشد شکیب
ندارد زن و زاده و کشت و ورز به چیزی ندارد زنا ارز ارز
چو بی آزمایش نباشد خرد سرمایة کارها ننگرد
۲۲۶۸ مر آن نامه را زود پاسخ نوشت درختی به باغ بزرگی بکشت
۲۲۷۸ که تخم بدی تا توانی مکار چو کاری همان بَر دهد روزگار
۲۲۸۹ در باغ بگشاد پالیز بان به فرمان آن تازه رخ میزبان
۲۳۰۲ همان نامه را زود پاسخ نوشت به باغ بزرگی درختی بکشت
۲۳۲۶ ترا خارسان شارسانی نمود یکی دوزخت بوستانی نمود...
به شاخی همی یازی امروز دست که برگش بود زهر و بارش کبست
۲۳۲۸ همه خارسانها کنم چون بهشت پر از مردم و چارپایان و کشت
۲۳۴۷ بدو گفت: ما می ز خرما کنیم به تموز هنگام کرما کنیم...
که هر کو کند بر در شاه کشت بیابد بدان گیتی اندر بهشت
۲۳۷۱ دبیر جهاندیده را پیش خواند بر آن پیشگاه بزرگی نهاد
بفرمود تا نامه پاسخ نوشت بیاراست چون مرغزار بهشت۲۵
۲۴۰۷ یکی لشکرست این چو مور و ملخ گرفته بیابان و هم ریگ و شخ
۲۴۰۹ یکی پاره پاره بگسترد مَشک نهاده به غربال بر نان کشک...
بدو گفت بهرام [چوبینه] اگر آرزو چنین کرد کو می خورد از کدو
برین کهنه غربال بر نان جو همی دار در پیش تا جودرو
۲۴۱۲ همان نامه را نیز پاسخ نوشت بسان درختی به باغ بهشت۲۶
۲۴۳۲ که کاری است این خوار و دشوار نیز
که بر تخم [نسل] سامان پر آمد قفیز [پیمانه]
۲۴۴۱ ز پندت نبُد هیچ مانند چیز [پدیده]
و لیکن مرا خود بر آمد قفیز [پیمانه]
۲۴۵۴ و زان روی «گستهم» بشنید نیز
که بهرام یل را پُر آمد قفیز [پیمانه]
۲۴۵۶ سوی «گردیه» نامه باید نوشت چو جویی پر از می به باغ بهشت
۲۴۵۷ یکی نامه بنوشت چون بوستان پر از گل بسان رخ دوستان۲۷
۲۴۹۸ سرانجام جای تو خاک است و خشت
جز از تخم نیکی نبایدت کشت
۲۵۰۸ به باغ اندرون بود یک پایکار [خدمتکار]
که نشناختی چهرة شهریار
۲۵. به گمان این هیچمدان حواشی یا کناره های نامه یا حتی بین سطرها با نقوش گل و گیاه
سیاه قلم یا رنگین تزئین میشده است.
۲۶. ظاهراً متن نامه را به شکل درختی زیبا کتابت کرده یا در حاشیه نامه نقش درخت آمده است.
۲۷. در این بیت هم تعبیر و تشبیهی از بوستان پر گل مجسم شده است.
شما چه نظری دارید؟