به گزارش اطلاعات آنلاین، با کاهش خروجی سد زایندهرود، جریان آب در این رودخانه در محدوده اصفهان بار دیگر متوقف شد و زاینده رود به کُما رفت. اکنون باید منتظر ماند و دید مسئولان چه زمانی برای احیای دوباره به این رودخانه تصمیم خواهند گرفت تا بار دیگر سرزندگی به دیار نصف جهان بازگردد.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان با اشاره به کاهش خروجی سد زاینده رود از ۱۵ شهریورماه گفت: بیش از ۴۲۰ میلیون مترمکعب آب برای بخش کشاورزی و محیطزیست در سال جاری توزیع شد.حسن ساسانی افزود: با توجه به برنامه منابع و مصارف ابلاغی و حمایت وزارت نیرو، استاندار و همکاری جهاد کشاورزی و اصناف کشاورزی اصفهان در سال آبی جاری بیش از ۴۲۰ میلیون مترمکعب آب برای بخش کشاورزی و محیط زیست از سد زاینده رود رهاسازی شد.
وی ادامه داد: این حجم آب هرچند پاسخگوی کامل نبود اما به تغذیه آبخوان اصفهان، کنترل فرونشست و تأمین نسبی نیاز کشاورزان و محیط زیست کمک کرد.مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان، حجم فعلی سد زاینده رود را حدود ۲۳۶ میلیون مترمکعب اعلام کرد و گفت: با ورودی حدود ۱۱ مترمکعب بر ثانیه، پیشبینی میشود ذخیره تا پایان شهریورماه به حدود ۱۹۳ میلیون مترمکعب برسد.
به گفته ساسانی، میزان بارش ها در سرشاخه اصلی حوضه زاینده رود واقع در ایستگاه «چلگرد» حدود هزار و ۱۵۲ میلیمتر بوده است؛ همچنین آورد حوضه زاینده رود امسال حدود یک میلیارد و یکصد میلیون مترمکعب تحقق یافته که نسبت به پیشبینیها حدود ۳۰ میلیون مترمکعب افزایش داشته و به توزیع نرمال آب کشاورزی کمک کرده است.وی با اشاره به پیشبینیهای هواشناسی برای پاییز و زمستان پیش رو گفت: خیلی نگران تأمین آب شرب در فصل پاییز نیستیم زیرا خوشبختانه پیشبینی بارشهای مناسب در پاییز و زمستان وجود دارد و پدیده اقلیمی النینو تا حدود ۷۰ درصد تحقق پیدا کرده است و این امیدواری وجود دارد که بارش مناسبی داشته باشیم و بتوانیم حجم مناسبی را در سد زایندهرود ذخیره کنیم.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان درباره تامین حقابه تالاب بین المللی گاوخونی نیز گفت: پس از کاهش خروجی سد از ۱۵ شهریور، نگران بودیم هر حجمی که رهاسازی شود به دلیل نیاز باقیمانده کشاورزان و احتمال برداشت، به تالاب نرسد. پیشنهاد ما رهاسازی حجم مناسب با دبی بالا در آذر یا دی ماه است که نیاز کشاورزی تقریباً وجود ندارد تا آب بتواند به تالاب برسد.
ساسانی در ادامه درباره با بیان این که طرح آبرسانی موسوم به «ماندگان» با پیشرفت مطلوب در حال اجراست افزود: در صورت تأمین اعتبار، پیش بینی میشود طی ۱۸ ماه آینده، فاز اول آن به بهره برداری برسد.
وی تصریح کرد: با بهرهبرداری از این طرح که آورد آن ۲۵۰ میلیون متر مکعب در سال است، بخشی از آب شرب استان اصفهان که در حال حاضر از سهم کشاورزی و محیط زیست تأمین میشود، جایگزین خواهد شد و امکان رهاسازی حقابه بیشتر برای این بخشها فراهم خواهد شد.ساسانی با بیان اینکه سامانه دوم با ظرفیت ۹.۶ مترمکعب بر ثانیه یکی از پروژههای بسیار مهم برای تأمین کسری آب شرب اصفهان بزرگ و ۱۴ شهرستان استان است، ابراز کرد: فاز اول با ظرفیت ۳.۲ مترمکعب به بهرهبرداری رسیده و در تابستانی که گذشت به کاهش تنش آبی کمک کرد به طوری که امسال کمتر مشکل کمبود آب شرب داشتیم.
وی ادامه داد: اگر حدود ۲ همت اعتبار تأمین شود، میتوان فاز دوم با آورد در مجموع ۶.۴ مترمکعب را ظرف حدود یک سال به بهرهبرداری رساند.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان تصریح کرد: نیاز اعتباری برای تکمیل پروژه سامانه دوم نزدیک به ۲۰ هزار میلیارد تومان برآورد میشود. با تکمیل این سامانه، مشکل تأمین آب شرب اصفهان بزرگ و ۱۴ شهرستان در سالهای آینده برطرف خواهد شد.ساسانی درخصوص آخرین وضعیت پروژه کوهرنگ سه نیز گفت: تونل کوهرنگ سه به طول ۲۳ کیلومتر سالهاست به اتمام رسیده و از طریق ایستگاه پمپاژ موقت، در فصولی که رودخانه آب دارد، حداکثر حدود هشت مترمکعب بر ثانیه به پشت مخزن سد زایندهرود منتقل میشود.
به گفته وی، احداث سازه سد براساس اعلام مشاور برنامه زمانبندی ۲۴ ماهه دارد اما این پروژه همچنان درگیر مشکلات تملک اراضی روستاهای اطراف مخزن و تأمین اعتبار است.
مدیرعامل شرکت آب منطقهای اصفهان خاطرنشان کرد: بیش از پنج هزار میلیارد تومان برای تملک و ۶ هزار میلیارد تومان برای احداث سد کوهرنگ سه اعتبار نیار است که به دلیل افزایش قیمت زمین این عدد نمی تواند ثابت باشد و هر سال افزایش قیمت دارد.
ساسانی افزود: مشکل تملک اراضی پروژه کوهرنگ باعث وقفه در اجرای پروژه شده است اما پیگیری های استانداریهای اصفهان و چهارمحال و بختیاری و وزارت کشور ادامه دارد تا این موانع رفع شود.وی با تاکید بر اینکه اولویت اول قانون، تأمین آب شرب است و بخشی از نیاز شرب ناگزیر از سهم کشاورزی و محیط زیست تأمین میشود، تصریح کرد: با تکمیل پروژههای انتقال آب، انتظار میرود برداشت از این حقابه ها کاهش یابد و امکان رهاسازی طولانیتر برای کشاورزی و محیط زیست فراهم شود.