به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از ایستادی فایند، آلودگی هوا به ویژه در شهرهایی با تراکم جمعیتی بالا و شرایط جغرافیایی خاص، تاثیرات منفی زیادی دارد. در این میان، افزایش میزان PM۲.۵ در هوا با افزایش مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های قلبی، سکته، سرطان ریه و سایر بیماری‌های تنفسی ارتباط مستقیم دارد. این ذرات معلق که به راحتی وارد ریه‌ها می‌شوند، می‌توانند التهاب، کاهش عملکرد تنفسی و مشکلات مزمن مانند آسم و برونشیت را ایجاد کنند.

در کنار این، ازن که یک گاز تحریک‌کننده ریه‌ها است، می‌تواند علائم تنفسی مانند سرفه، خس‌خس سینه و کاهش توانایی تنفسی را تشدید کند. به ویژه برای افراد مبتلا به بیماری‌های تنفسی مزمن، این آلودگی‌ها به طور قابل توجهی کیفیت زندگی را کاهش می‌دهند.

مطالعات متعددی که در آمریکا انجام شده‌اند، نشان می‌دهند که کاهش میزان PM۲.۵ در هوا از سال ۱۹۹۰ تاکنون موجب کاهش چشمگیر مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های قلبی و تنفسی شده است. برای مثال، در یک تحقیق مشخص شد که کاهش ۳۹ درصدی PM۲.۵ از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۰ منجر به کاهش ۵۴ درصدی مرگ‌ومیر ناشی از بیماری‌های قلبی و تنفسی در ایالات متحده شده است.

علاوه بر این، تحقیقات نشان می‌دهند که کاهش آلودگی هوا می‌تواند به کاهش هزینه‌های بهداشتی کمک کند. به عنوان مثال، کاهش میزان آلودگی در اطراف نیروگاه‌های سوخت فسیلی منجر به کاهش بستری شدن افراد مبتلا به آسم و مشکلات تنفسی شده است. همچنین مطالعات نشان می‌دهند که کاهش آلودگی می‌تواند هزینه‌های مرتبط با زایمان‌های زودرس را که یکی از عواقب آلودگی در مناطق صنعتی است، کاهش دهد.

با این حال، شواهد حاکی از آن است که برخی از نهادهای دولتی، مانند آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA)، از محاسبه دقیق هزینه‌های بهداشتی ناشی از آلودگی هوا خودداری کرده‌اند و این موضوع ممکن است روند اتخاذ تصمیمات در خصوص کاهش آلودگی هوا را پیچیده‌تر کند.

کارشناسان بر این باورند که سیاست‌گذاری‌های موثر در زمینه کاهش آلودگی هوا می‌تواند نه تنها به حفظ سلامت عمومی کمک کند، بلکه از نظر اقتصادی نیز مزایای زیادی به همراه داشته باشد.