اسماعیل گرامی مقدم، قائم مقام حزب اعتماد ملی در گفتگو با «اطلاعات آنلاین» با اشاره به جای خالی احزاب در کنشگری سیاسی و اجتماعی اظهار داشت: اهالی سیاست و همچنین برخی از جامعه شناسان حزب گرایی را اولویتی مهم برای جامعه ای می دانند که می خواهد به پیشرفت برسد. چرا که توسعه بدون تحزب در واقع امری بعید است. در واقع تحزب دستاورد مهم مدرنیته و همچنین مدرنیته به وسیله احزاب سیاسی باعث آرامش و آسایش جامعه می شود.
این فعال سیاسی اصلاح طب در ادامه گفت: وقتی اکثریت جامعه حزب گرا باشد، احزاب با کادرسازی می توانند، مطالبه های عمومی را دسته بندی کنند تا در شرایط مناسب و به طور اصولی توقع های مردم به اطلاع مسئولان برسد. همچنین وقتی جامعه تحت فشار قرار بگیرد، احزاب می توانند مجوزهای لازم برای اعتراض اخذ کنند تا از این طریق حاکمیت مسئولیت برقراری نظم را عهده دار شود تا هم از تخریب و بحران مصون بمانیم و هم اینکه جامعه را به جامعه ای پویا و آگاه تبدیل کنیم.
گرامی مقدم افزود: تحزب پدیده ای است که دنیا کارایی و تاثیرگذاری اش را تجربه کرده است اما در ایران نه تنها حزب جدی گرفته نمی شود، بلکه با کمال تعجب و البته تاسف، وقتی یک رییس جمهور به قدرت می رسد، اِبا دارد خودش را وابسته به یکی از احزاب فعال معرفی کند. انگار حزبی بودن حرام و جرم است. به همین دلیل بعضا شنیده شده است، برندگان انتخابات اینطور گفته اند که به ما اتهام وابستگی به فلان حزب را نزنید تا وضع همینی شود که مردم درگیری های زیادی دارند و جمع کردن این وضعیت هم دشورای های زیادی می طلبد. این رویکرد غلط در حالی است که اگر رییس جمهور با پشتیبانی یک حزب روی کار بیاید، دیگر نمی تواند به راحتی شعارهای مطرح شده را نادیده بگیرد و پرسش های مردم را بی پاسخ بگذارد.
نماینده ادوار مجلس در ادامه توضیح داد: وقتی ما هیچ رغبتی برای تقویت حزبگرایی نداریم و اساسا به تاثیرگذاری احزاب معتقد نیستیم، همین می شود که در هر جناح سیاسی بیشتر از ۵۰ حزب قارچ وار رشد می کند، در حالیکه هیچ کارکرد و عملکردی ندارند. همچنین وقتی دستگاه های امنیتی و حراست ها توجهی به حزبی بودن افراد نشان نمی دهند و حتی حزبی بودن را مانعی برای پیشرفت افراد قرار می دهند، جامعه به جامعه ای رها و بی سر تبدیل می شود. در واقع چون جامعه بزرگی با سلیقه ها و طرز تفکرهای مختلف داریم، همه مردم را نمی توان در یک فرمت دید و لازم است دعوت به عضویت در احزاب هم جدی گرفته شود. در واقع از آنجایی که تحزب ضرورت جامعه است، نظام حکمرانی باید اسباب و شرایط این موضوع مهم را فراهم کند.
وی تصریح کرد: اقدام های اعتراضی که در سال های ۱۳۸۸، ۱۳۹۶، ۱۳۹۸، ۱۴۰۱ و البته دی ماه امسال صورت گرفت، اگر قرار بود اعتراض هایی باشد که توسط حزب برنامه ریزی شده بودند، قطعا کشور این همه هزینه نمی داد. بنابراین باید تصمیم گیران عبرت بگیرند و برای فراهم شدن شرایطِ حزبگرایی هر کاری که لازم است، در دستور کار قرار بدهند تا از این طریق اعتراض های به حق احتمالی به بحران و خسارت های سهمگین منجر نشود.
گرامی مقدم در پایان یادآور شد: با حزبگرایی می توانیم هم به توسعه برسیم و هم جلوی آسیب های جدی را بگیریم.
