به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، در اسلامآباد چند روز است حکومت نظامی برقرار شده؛ چیزی که شهروندان به آن شهربندان میگویند و یادآور روزهای سخت و جانکاه فراگیری ویروس کروناست. فروشگاهها، مدارس و دانشگاهها، ادارهها و سازمانها همه تعطیل شدهاند و در خیابان پرنده پر نمیزند.
دولت از کارکنان خود خواسته تا مدت نامعلوم دورکاری کنند و از خانهها بیرون نیایند. خبری از حمل و نقل عمومی نیست و کارگران هم روزهاست درآمد خود را از دست دادهاند. از سوی دیگر، نااطمینانی از برگزار شدن دور دوم گفتگوهای میان تهران و واشنگتن برای پایان دادن به جنگ، بسیاری از ساکنان اسلامآباد را آزرده کرده است. آنها میگویند این شهربندان گرچه جایگاه سیاسی پاکستان را در مناسبات جهانی ارتقا میبخشد، اما هزینه آن فشار فزاینده روانی و اقتصادی به مردم است.
هتلها و اقامتگاههای اسلامآباد برای تأمین امنیت هیأتهای عالیرتبه ایران و آمریکا تخلیه شدهاند و الان چند روز است که کارگران پایتخت و مناطق اطراف از جمله راولپندی جایی برای ماندن ندارند. دستور شهربندان یا همان قرنطینه روز به روز تمدید میشود به این امید که میانجیگری مقامهای ارشد سیاسی و نظامی پاکستان بتوانند نمایندگان تهران و واشنگتن را برای حضور سر میز مذاکره راضی کنند.
گرچه دونالد ترامپ اعلام کرده بود هیأت آمریکایی سهشنبه به پاکستان میرود تا با ایرانیها مذاکره کند، اما در تهران کسی به درخواست آمریکا پاسخ نداد تا ترامپ ناچار شود یکطرفه آتشبس را تمدید کند. در این میان، فشارها بیش از همه بر دوش اسلامآباد و شهروندان آن است که پس از چند دهه میخواهند نقشی کلیدی در حل و فصل پرونده ایران و آمریکا ایفا کنند.
آریج اختر یک مأمور بهداشت در یکی از مراکز بیمارستانی دولتی در اسلامآباد است و از هفته گذشته ناچار شده محل اقامت خود را ترک کند. او شرایط را به زیستن در قفس تشبیه میکند و امیدوار است اوضاع هر چه زودتر عادی شود. اختر میگوید: من و خیلیهای دیگر حتی نمیتوانیم هزینه اجاره اتاق را بپردازیم و چون حمل و نقل عمومی تعطیل شده، قادر نیستیم به شهر خودمان برگردیم.
همزمان، بسته ماندن تنگه هرمز موجب افزایش قیمت سوخت و کمبود آن در اسلامآباد و شهرهای کوچک و بزرگ پاکستان شده و بسیاری از رانندگان تاکسی گفتهاند درآمدشان بیش از ۵۰ درصد کم شده است. برخی آزمونهای اداری و استخدامی هم به جای اسلامآباد در لاهور برگزار میشود که ۳۷۰ کیلومتر از پایتخت فاصله دارد.
یکی از مقامهای رسمی اسلامآباد میگوید: انگار زمان در پایتخت متوقف مانده و همه چیز به اراده سیاسی تهران و واشنگتن وابسته است. همه ما در قرنطینه گرفتار شده و احساس میکنیم دوباره به دوران کرونا بازگشتهایم.