خبرورزشی نوشت: درگذشت استاد عبدالله موحد قهرمان اسبق کشتی آزاده جهان و المپیک بدترین خبری بود که جامعه ورزش ایران امروز شنید. مردی که شهرت و محبوبیت را باهم داشت ولی هرگز حاضر نشد انسانیت را زیر سوال ببرد. استاد موحد دوست داشتنی ۲۳ بهمن ۱۳۹۵ مصاحبهای انجام داد که به بهانه درگذشت او خلاصه حرفهایش را دوباره بازنویسی کردهایم.
چند روز قبل برای یک مصاحبه به تلویزیون دعوت شده بودم و با کت و شلوار و کراوات به استودیو رفتم ولی به من گفتند برای انجام این گفتگو باید کراواتم را باز کنم! من که با شلوارک به استادیوم نرفته بودم بلکه پوشش رسمی داشتم به همین خاطر گفتم اگر لباسم را نمیخواهید خودم را هم نباید بپذیرید بنابراین از استودیو بیرون آمدم و گفتگو را انجام ندادم.
خیلی دوست داشتم بعد از پایان دوران قهرمانی خودم در اوایل دهه ۵۰ شمسی سرمربی تیم ملی کشتی آزاد ایران شده و دانشم را به جوانان این مملکت منتقل کنم ولی متاسفانه شرایطش فراهم نشد. اصلاً نمیگویم که خیلی فرد دانایی هستم ولی حداقل این بود که میتوانستم مدال گرفتن رو برای کشتیگیران ایرانی سادهتر کنم.
بیشتر بخوانید: اسطوره ورزش ایران از دنیا رفت
بابی داگلاس یکی از کشتیگیران همدوره من در تیم ملی آمریکا بود و چند سال قبل پیشنهاد داد تا در تیم ملی این کشور مربیگری کنم. باور کنید حقوق خیلی خوبی هم برایم در نظر گرفته بود ولی قبول نکردم چون وجدانم اجازه نداد به آمریکاییها یاد بدهم چطوری ملی پوشان ایرانی را زمین بزنند و شکست بدهند.
من ۶ سال پیاپی بدون حتی اینکه یک امتیاز به کسی بدهم، قهرمان المپیک و جهان شدم. الان هم خیلی دلم میخواهد یک کشتیگیر ایرانی دقیقاً مثل من و بدون امتیاز دادن به حریفان مدال طلای جهان را کسب کند.