مرعشی در گفتوگو با روزنامه شرق مطالبی را در باره مذاکره و جنگ بیان کرده است که قسمتهایی از آن را می خوانید:
* ایران به اتکای قدرت دفاعی خود در مذاکرات شرکت میکند و بر همین توان دفاعی خود نیز در عرصه دیپلماسی با قدرت ظاهر میشود و بسته پیشنهادی خود را در راستای نفع ملی ارائه میدهد.
*امروز سه عنصر بسیار کلیدی و مهم در تعیین سرنوشت کشور نقش حیاتی ایفا میکنند؛ اول، قدرت نظامی و آمادگی کامل نیروهای نظامی برای عملیات میدانی و دفاع از کشور، دومین عامل، توان بالای دیپلماسی برای پیشبرد مذاکره است و سومین نکته نیز به مدیریت اقتصادی و تقویت بنیه معیشتی جامعه بازمیگردد که رابطه بسیار تنگاتنگی با تابآوری مردم دارد. این سه عنصر باید بهصورت ترکیبی عمل کنند و اکنون نیز بهصورت ترکیبی در حال عمل هستند.
* نه ما میتوانیم تهدیدهای مکرر آمریکاییها را نادیده بگیریم و نه خودمان باید قدرت نظامیمان را حتما به رخ بکشیم و تواناییها، امکانات و برگهای برندهمان را روی میز بگذاریم و رو کنیم. ما باید بهگونهای عمل کنیم که آمریکاییها بفهمند اگر بخواهند وارد مذاکره شوند، آنها هم باید امتیاز بدهند. نمیشود انتظار داشت ایران یکطرفه همه امتیازها را بدهد. اما اگر هم بخواهند مجددا جنگ راه بیندازند، باید بدانند که آنها نیز باید هزینه سنگینی را پرداخت کنند.
*منتها طیکردن این مسیر شرایط لازمی دارد؛ هم باید در دیپلماسی منطقی و دقیق برخورد و منعطف عمل کنیم، هم باید قدرت اقتصادیمان و توان معیشتی و سفره مردم را بهخوبی مدیریت کنیم تا تابآوری جامعه تضعیف نشود. ضمن آنکه باید بر تقویت جدی توان دفاعی نیز تمرکز کرد. این سه شرط ضروری است و امری کاملا منطقی و طبیعی است.
*باید از همه فرماندهان نظامی، فرماندهان سپاه و ارتش، از شخص رئیسجمهور، وزیر محترم امور خارجه و همچنین شخص دکتر قالیباف بهعنوان رئیس مجلس و رئیس هیئت مذاکرهکننده ایرانی که بودند و هستند، تشکر کرد. همچنین باید از دولت چهاردهم بهخاطر اداره خوب اقتصاد که باید بهطور ویژه مورد توجه قرار گیرد نیز قدردانی کرد.
* اقدامات شجاعانه نیروهای مسلح ما، بهویژه سپاه در جنگ تحمیلی اخیر و در دفاع از ایران در کنار فعالیتهای دیپلماتیک کشورمان، از جمله تماسهای آقای رئیسجمهور و وزیر امور خارجه با همتایان خارجیشان، گفتوگوها و حضور در مجامع تصمیمگیری، سفرهای خارجی، مذاکرات صورتگرفته و نیز اقدامات شایسته دولت برای تأمین نیازهای کشور، مجموعهای را شکل میدهد که از آن بهعنوان «تابآوری سیاسی» و نیز «تابآوری اجتماعی» ایرانیان یاد میشود. پس روشن است که اگر دولت نتواند اقتصاد را مدیریت کند، معادلات معیشتی را کنترل کند، این پشتوانه نیز ضعیف خواهد شد.
*من میخواهم روی انسجام توصیه کنم و فکر میکنم که باید همانگونه که در اعلامهای رسمی گفته میشود، انسجام کاملی بهوجود آید؛ یعنی با حضور آقای رئیسجمهور، آقای قالیباف، سپاه و وزیر امور خارجه و کلیه مقامات باید یک درک و شناخت کامل و دقیقی از حوزههای یگدیگر به وجود بیاید تا هر سه نهاد نظامی، دیپلماتیک و اقتصادی همانطورکه بر هم اثرگذار و اثرپذیرند، جا دارد از مشکلات و کم و کاستیهای همدیگر هم مطلع باشند که به شکل هماهنگ عمل کنند. واقعا جا دارد نهادها مشکلات فعلی به خصوص در حوزه اقتصادی را بهخوبی درک کنند و یک مجموعه واحد باشند.
* سپاه و کلیه بدنه نظامی و دفاعی کشور نمیتواند بدون تابآوری جامعه که تحت تأثیر اقتصاد و گرانیهای شدید این روزهاست، از ایران دفاع کند. یعنی اقتصاد نیز بدون داشتن یک سپاه مقتدر قابل اداره نیست. همچنانی که دیپلماسی هم متکی به قدرت نیروهای مسلح و تابآوری مردم و موفقیت دولت است.
*آنچه مهم است این است که مسئولان کشور در این مقطع کاملاً هماهنگ باشند؛ نه صرفاً از جهت تأییدهای ظاهری و تعارفات سیاسی، بلکه با درک مشترک از مسائل. فرماندهان نظامی باید مشکلات اقتصادی کشور را درک کنند و دولت نیز باید به نقش بیبدیل سپاه توجه داشته باشد. این مجموعه باید مکمل یکدیگر باشند و از مجلس و دستگاه دیپلماسی در مذاکرات پشتیبانی کنند. در نهایت، باید در کشور تصمیمگیری صورت گیرد. ما باید بهشدت متوجه خطر فرسایشیشدن وضعیت «نه جنگ و نه صلح» باشیم؛ چراکه این فرسایش به کشور لطمه میزند. پیش از رسیدن به نقطهای که ناچار به اتخاذ تصمیمات سخت شویم، باید پیروزی سیاسی ایران تثبیت شود؛ آن هم از طریق یک صلح آبرومندانه و مناسب، انشاءالله.