به گزارش اطلاعات آنلاین، نیک برایانت، خبرنگار پیشین بی‌بی‌سی در نیویورک، جزئیات برخورد خود با این هنرمند خیابانی ناشناس و فعال سیاسی بریتانیایی را در یادداشتی در «ساب‌استک» منتشر کرد. برایانت می‌گوید در سال ۲۰۱۳، زمانی که مشغول پوشش خبری حضور هنری بنکسی در نیویورک بود، با تیم او ارتباط گرفت و از آن زمان به بعد «ارتباطش را با تیم روابط عمومی این هنرمند حفظ کرد.»

چند سال بعد، در مارس ۲۰۱۸، او با یک تماس تلفنی از بریتانیا بیدار شد. برایانت می‌نویسد: «تیم روابط عمومی بنکسی می‌خواست به من آمار بدهد. آنها گفتند که او قرار است همین امروز از اثر جدیدش در نقطه‌ای از نیویورک پرده‌برداری کند.»

این خبرنگار متوجه شد محل اثر جدید، دیوار معروف «هیوستون بووری» در پایین‌محله منهتن است؛ مکانی شناخته‌شده برای نمایش آثار هنرمندان برجسته خیابانی جهان. او می‌نویسد: «دفتر ما همان نزدیکی بود. خیلی سریع خودمان را رساندیم و قبل از همه به آنجا رسیدیم.» اما برایانت با دیدن تصویر «زهرا دوغان» (هنرمند کرد که توسط دولت ترکیه زندانی شده بود) روی دیوار غافلگیر شد؛ چون انتظار داشت بنکسی در آن روزها اثری درباره دونالد ترامپ خلق کند.

قبل از اینکه برایانت موضوع را به دفتر لندن خبر دهد، متوجه نگهبانی با جلیقه زرد شد که در پیاده‌رو گشت می‌زد. او با نگهبان هم‌کلام شد و شنید که هنرمند به او گفته به زودی جمعیت و رسانه‌ها به اینجا سرازیر می‌شوند. همان‌جا بود که برایانت از او پرسید بنکسی چه شکلی است. برایانت می‌نویسد: «نگهبان بدون مکث به کافه‌ای در آن سمت خیابان اشاره کرد. مردی میانسال با کلاه بافتنی مشکی و پالتوی خاکستری کهنه، با یک قهوه بیرون‌بر در دست، داشت از کافه خارج می‌شد. نگهبان گفت: خودشه. دستیار جوانش هم با نشاط کنارش قدم می‌زد.»

خبرنگار و فیلمبردارش به دنبال آنها دویدند، اما آن دو به سرعت سوار ماشین شدند و فرار کردند. برایانت می‌گوید: «ما از لحظه گاز دادن و فرار آنها در خیابان هیوستون فیلم گرفتیم. » او بلافاصله با مدیرانش در واشینگتن و لندن تماس گرفت تا این «خبر داغ و اختصاصی» را گزارش دهد: «ما بنکسی را حین کار شکار کرده بودیم. حتی روی انگشتان مردی که از او فیلم گرفتیم، رنگ تازه دیده می‌شد.» با این حال، برایانت می‌گوید که بر سر یک دوراهی اخلاقی و حرفه‌ای قرار گرفت: «نمی‌خواستم خبرنگاری باشم که هویت او را فاش می‌کند، چون این کار به فعالیت‌های آینده‌اش ضربه می‌زد و نیشِ سیاسی کارهایش را از بین می‌برد. اما از طرفی، کارِ روزنامه‌نگار پنهان کردن حقیقت نیست.»

درحالی که برایانت در حال کلنجار رفتن با خودش بود، تماسی از لندن دریافت کرد. او می‌نویسد: «یکی از همکاران ارشدم گفت که دخترش آن روز همراه او به اداره آمده و معتقد است فاش کردن هویت بنکسی کار غلطی است. دخترش گفته بود ما نباید آن رسانه‌ای باشیم که به بچه‌ها می‌گوید بابانوئل وجود ندارد!»

در ادامه، سردبیر وقت بخش هنر بی‌بی‌سی هم وارد ماجرا شد و گفت هر بار از مردم پرسیده که آیا می‌خواهند هویت واقعی بنکسی را بدانند، همه یک‌صدا گفته‌اند «نه». در دنیایی که همه تشنه شهرت هستند، ظاهراً ناشناس ماندن ارزش بیشتری داشت. مدیر خبر بی‌بی‌سی هم با این استدلال موافقت کرد.

در نهایت، برایانت اعلام کرد که بی‌بی‌سی این فیلم را بایگانی کرد و هرگز منتشر نکرد. سال‌هاست رسانه‌ها به دنبال برداشتن نقاب از چهره بنکسی هستند. اوایل امسال، خبرگزاری رویترز ادعا کرد هویت واقعی او را یافته و مدعی شد شخصی به نام «رابین گانینگام» است که سال‌ها پیش نامش را به «دیوید جونز» تغییر داده است.