به گزارش اطلاعات آنلاین، دوره هفتادم یوروویژن که در وین برگزار میشود، از پرحاشیهترین دورههای تاریخ این مسابقات به شمار میرود. تنشهای سیاسی و اختلافات ساختاری باعث شده تا فضای مسابقات امسال بیش از آنکه موسیقایی باشد، تحت تاثیر اعتراضات قرار بگیرد. بیسابقهترین اتفاق امسال، انصراف رسمی چندین کشور در اعتراض به حضور اسرائیل است از جمله کشورهای اسپانیا، هلند، ایرلند، ایسلند و اسلوونی رسماً اعلام کردهاند که در این دوره شرکت نمیکنند. این کشورها معتقدند حضور اسرائیل با شعارهای صلحطلبانه مسابقه در تضاد است و اتحادیه پخش اروپا (EBU) را به اعمال استانداردهای دوگانه متهم کردهاند. در این میان اتحادیه پخش اروپا با پافشاری بر اینکه یوروویژن یک رویداد «غیرسیاسی» است، درخواستها برای حذف اسرائیل را رد کرده است. این موضوع باعث شد تا بسیاری از هنرمندان و منتقدان، از جمله بیش از ۱۰۰۰ هنرمند که بیانیهای موسوم به«No Music For Genocide» (موسیقی برای نسلکشی ممنوع) را امضا کردهاند، این نهاد را به «سفیدشویی» متهم کنند. حتی برخی برندگان سابق یوروویژن هم به این روند اعتراض دارند این کمپین به طور خاص از سوی هنرمندان و فعالانی به راه افتاده که خواستار حذف اسرائیل از مسابقات یوروویژن هستند. آنها استدلال میکنند که وقتی کشوری درگیر جنگی است که از سوی نهادهای بینالمللی با اتهامات سنگین روبهروست، حضورش روی صحنه رقص و آواز، نوعی بیاحترامی به قربانیان و سوءاستفاده از قدرت نرم هنر محسوب میشود. به دلیل تحریمهای ذکر شده و عدم بازگشت برخی کشورهای دیگر، تعداد کشورهای شرکتکننده در این دوره به ۳۵ کشور رسیده است که کمترین میزان از سال ۲۰۰۴ به این سو محسوب میشود.
اعتراض به حضور اسرائیل منحصر به امسال نیست سال گذشته نیز در سوئیس محل برگزاری این مسابقه هزاران نفر در خیابانهای بازل علیه حضور نماینده اسرائیل تظاهرات کردند. همچنین هنگام اجرای نماینده اسرائیل و زمان اعلام امتیازها، صدای اعتراض هوی تماشاگران به قدری بلند بود که تیم فنی مسابقات مجبور شد از فناوری صدای محیطی مصنوعی برای پوشاندن آن در پخش تلویزیونی استفاده کند.
حواشی داوری
علاوه بر حضور اسرائیل بخش دیگری از حواشی این دوره به موضوع داوری باز میگردد. پس از اتفاقات سال گذشته، بحثهای زیادی درباره تفاوت فاحش میان رای «هیات داوران» و «رای مردمی» (Televoting) شکل گرفته است. منتقدان معتقدند داوران حرفهای تحت فشارهای نهادی یا سیاسی رای میدهند، در حالی که رای مردم مسیر متفاوتی را طی میکند. این شکاف باعث شده اعتبار سیستم داوری یوروویژن بیش از پیش زیر سوال برود. سال گذشته یکی از جنجالیترین و عجیبترین دورههای تاریخ یوروویژن رقم خورد؛ اتفاقاتی که بر فضای ملتهب امسال نیز تاثیر گذاشته است. بزرگترین شوک سال گذشته، حذف یوست کلاین (Joost Klein)، نماینده محبوب هلند، درست چند ساعت مانده به فینال بود. گفته شده او رفتاری نامناسب با یکی از فیلمبرداران پشت صحنه داشته است. این اولین بار در تاریخ مسابقات بود که یک شرکتکننده پس از صعود به فینال، اخراج میشد. طرفداران شرکتکننده هلندی و بسیاری از بینندگان معتقد بودند برخورد با او ناعادلانه بوده و این موضوع باعث ایجاد موج شدیدی از انتقاد علیه مدیریت اتحادیه پخش اروپا (EBU) شد.
مجموعه این اتفاقات باعث شده که امسال در وین، سختگیریها دوچندان شود و بسیاری از کشورها تصمیم بگیرند از حضور در مسابقهای که بیش از حد سیاسی و حاشیهای شده، خودداری کنند.
یوروویژن بزرگترین رویداد موسیقی زنده در جهان و یکی از قدیمیترین برنامههای تلویزیونی تاریخ است که از سال ۱۹۵۶ به صورت سالانه برگزار میشود. هدف اولیه از ایجاد آن، اتحاد کشورهای اروپایی پس از جنگ جهانی دوم از طریق موسیقی بود.
برنده مسابقه هر سال یک «تندیس شیشهای به شکل میکروفون کلاسیک» دریافت میکند و مهمتر از آن، حق میزبانی دوره بعد را برای کشورش به ارمغان میآورد؛ افتخاری که برای اقتصاد و گردشگری کشور میزبان بسیار ارزشمند است.