مرتضی جوهری

«یاد بگیریم و آگاه باشیم 
که در اطراف ما چه خبر است!»
این جمله دیوید بن گوریون، اولین نخست وزیر اسرائیل بود که در مورد نقش حیاتی سازمان موساد و هدف اصلی آن در حفاظت از امنیت رژیم تازه تأسیس صهیونیستی و مردمش همیشه بر آن تأکید داشت.
کشوری که قدمتش از عمر یک فیل کمتر است، به سرعت در زمینه جمع آوری اطلاعات و جاسوسی در میان کشورهای دیگر به پیشرفت قابل توجهی رسید. با این حال، ترور و آدم ربایی زیربنای سازمان جاسوسی مخوف آنها محسوب می شود. آنها در این راستا، حفاظت از یهودیان و نگرانی از تکرار مصیبت های جنگ جهانی دوم را بهانه ای برای سرپوش گذاشتن بر روی جنایات خود قرار دادند اما واقعیت این است که آنها از وقتی که اشغالگری و جنایات خود را شروع کردند، همزمان پروژه 
دشمن سازی خود را نیز کلید زدند. توجه داشته باشیم هر متر زمینی که غصب
 می گردد و هر انسانی که کشته می شود، ده ها عامل تهدید و دشمنی نیز به دنبال آن شکل می گیرد.
یک نکته جالب و عجیب وجود دارد؛ موساد از ابتدای تأسیس تاکنون هر فعالیت امنیتی و اطلاعاتی که در اسرائیل انجام می شود را جزو اسرار ملی و فوق محرمانه می نامد اما مقام های نظامی و سیاسی اسرائیل چنان با افتخار و بی پرده در رسانه های خود به قتل ها و خرابکاری های این سازمان اعتراف می کنند که انگاری فراموش کرده اند قانونی برای حفظ اسرار وجود دارد. کارهایی که اگر هر جای دیگر دنیا اتفاق می افتاد، مردم و سیاسیون آنجا از گفتنش احساس شرمساری
 می کردند. 
در واقع این، هم تبلیغاتی برای سازمان موساد و هم یک جنگ روانی به شمار می رود؛ روندی که یکی از پایه های اصلی موساد در طول تاریخ شکل گیری آن بوده است. امروزه شاخه حیاتی و مهمی در موساد وجود دارد که مسئول جنگ روانی و تبلیغات است. این شاخه که به طور مفصل به آن خواهیم پرداخت، آنچنان رشد کرده و گسترش یافته است که در حال حاضر در بیش از ۵۰ درصد رسانه ها و
 سامانه های ارتباطی دنیا نفوذ دارد.
به تعبیر پیشکسوتان و قدیمی های سازمان موساد یا نهادهای پیش از آن، که اغلب هم در خاطراتشان اشاره کرده اند، «اگر کشتارها و جنگ ها نبود، اسرائیل هرگز تأسیس نمی شد یا تا الان پابرجا نبود.»
بن گوریون گفته بود اسرائیل در خون و آتش سقوط کرد اما دوباره بر خون و آتش بنا خواهد شد. او تأکید داشت دولت باید با خشونت و بی رحمی،
 پایه گذاری، مدیریت و جهت گیری شود. همچنین کشتن را عاملی برای تقویت روحیه سربازان می دانست و باور داشت که تخریبگری و قتل باعث می شود انرژی آنها تخلیه شود. چنین دیدگاهی مبنای تشکیل نهادهای جاسوسی و نظامی صهیونیست ها در آن دوران بود. با این حال، برخی روایت هایی که از گذشته تاکنون درباره عملیات های مخوف آنها شنیده می شود، آمیخته با موارد غیر واقعی نیز هست که اغلب قصد وحشت آفرینی دارند تا هیولای ترسناک و قدرتمندی از خود برای مخاطب بسازند که به راحتی می کشد و ویران می کند.
ادامه دارد...