به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، ایران و ایالات متحده شش شب پیاپی با یکدیگر درگیر بودهاند و نشانههای فراوانی حاکی از آن است که این دور تازه از نبردها شدت بیشتری خواهد گرفت. روز جمعه موجی از حملات ایالات متحده که با شلیک موشک از جنگندهها، پهپادها و ناوهای جنگی همراه بود، بنادر و مناطق جنوبی ایران را هدف قرار داد؛ در جریان این حملات، برجی در چابهار (واقع در دریای عمان) و همچنین بزرگراهها و پلهای منتهی به بندرعباس —بندرِ مشرف به تنگه هرمز— تخریب شدند که احتمالاً با هدف قطع دسترسی به این بندر انجام شده بود.
ایران هم به شیوهای که پیشتر سابقه داشته، با حمله به متحدان آمریکا — قطر، بحرین و به ویژه کویت — واکنش نشان داد. در کویت، یک نیروگاه برق و تأسیسات آبشیرینکن هدف قرار گرفت که منجر به آتشسوزی و بروز خساراتی با ابعاد نامشخص شد. تأسیسات آبشیرینکن برای تأمین آب —و در نتیجه بقای انسانها— در منطقه خشک خلیج فارس حیاتی هستند و حدود ۹۰ درصد از نیازهای کویت را تأمین میکنند.
آمریکا بارها مدعی شده بود که کارزار شدید بمباران ۳۸ روزه در فصل بهار، که با همکاری اسرائیل انجام شد، توان نظامی ایران را نابود یا بهشدت تضعیف کرده است. دونالد ترامپ همین هفته با دقتی که تعجببرانگیز بود به شبکه فاکسنیوز گفت که «توان تسلیحاتی ایران ۹۱ درصد کاهش یافته است»؛ اما گزارشهای اطلاعاتی آمریکا و همچنین وسعت حملات ایران، روایتی متفاوت را نشان میدهند.
ارزیابیهای اطلاعاتی فاششده ایالات متحده در ماه مه حاکی از آن بود که ایران مجدداً به ۳۰ سایت از مجموع ۳۳ سایت پرتاب موشک در امتداد تنگه هرمز، و همچنین حدود ۷۰ درصد از کل ذخایر موشکی و پرتابگرهای خود (مربوط به پیش از جنگ) دسترسی پیدا کرده است. مسدود کردن ورودی یک پایگاه موشکی زیرزمینی ایران با آوار ناشی از انفجار، آسانتر از ازکارانداختن کامل آن است؛ اما همین مسئله، پاکسازی و بازسازی آن را در جریان آتشبس اواخر بهار کاملاً امکانپذیر میسازد.
به گفته «سازمان تجارت دریایی بریتانیا»، روز دوشنبه دو نفتکش که در مسیر جنوبی تنگه هرمز و در نزدیکی عمان در حال حرکت بودند، هدف اصابت موشک قرار گرفتند؛ حادثهای که منجر به کشته شدن یک ملوان و مجروح شدن هشت نفر دیگر شد. نفتکش سوم در منطقهای شرقیتر، یعنی در دریای عمان و در فاصله ۴۵ مایلی شمال غربی «قلحات» هدف قرار گرفت؛ امری که نشاندهنده برد توان هوایی ایران علیه نفتکشهایی است که دفاع از آنها دشوار است، مگر آنکه یک کشتی جنگی در نزدیکیشان حضور داشته باشد.
پیامدهای این رویداد قابل پیشبینی بود: ایالات متحده بار دیگر در دریای عمان دست به برقراری محاصره زد، شمار تردد روزانه از تنگه هرمز تا روز پنجشنبه به سه مورد کاهش یافت (که کمترین میزان از ماه مه تاکنون محسوب میشود) و قیمت نفت خام برنت که هفته گذشته را با نرخ ۷۵.۵۰ دلار به پایان رسانده بود، به ۸۸ دلار افزایش یافت. ایران تنها با حفظ تهدیدی محدود برای بستن تنگه، میتواند این وضعیت را حفظ کند.
برای تأکید بر این واقعیت، روز جمعه گزارش شد که نفتکش دیگری نیز هدف قرار گرفته است، هر چند گزارشی از تلفات جانی در این مورد منتشر نشد. مایکل کارپنتر، مقام پیشین امنیت ملی در دولت جو بایدن که اکنون با «مؤسسه بینالمللی مطالعات راهبردی» همکاری میکند، گفت: «اکنون که آن سدِ بازدارنده شکسته شده [و وضعیت پنهان به آشکار بدل گشته]، هزینههای تشدید تنش برای هر دو طرف بسیار کمتر از دوران پیش از ۲۸ فوریه است»؛ با این حال، کاخ سفید «هیچ راهبرد روشن یا سنجیدهای برای چگونگی خروج از این وضعیت» ندارد.
پس از آنکه ترامپ در اجلاس ناتو در این ماه، رهبران ایران را «آشغال» و «افراد بیمار» توصیف کرد، ایالات متحده که از این بابت ناامید شده، در حال بررسی چگونگی تسلیم ایران در برابر خواستههایش است، هر چند مشخص نیست چگونه میتوان این کار را بدون یک عملیات زمینی قابل توجه انجام داد، عملیاتی که ایالات متحده نه برای آن آماده است نه اشتیاقی برایش دارد. ۲۲۰۰ تفنگدار دریایی در گروه آبی-خاکی ناو یو اس اس باکسر نیز در اجرای محاصره ایالات متحده مشارکت دارند.
تشدید نظامی در جلسه اتاق وضعیت کاخ سفید در روز سهشنبه بررسی و پس از آن، شایعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه گزینههای مورد بررسی شامل بمباران یک سایت هستهای عمیق دیگر در کوه پیکاکس - که هیچ تاثیری بر پویایی بحرانی هرمز نخواهد داشت - یا تصرف جزیره راهبردی خارک است که در صورت عدم محاصره ایالات متحده، ۹۰ درصد صادرات نفت ایران از طریق آن جریان مییابد، منتشر شد. برای ایالات متحده کاملاً ممکن است که خارک یا هر مکان کوچک دیگری را در زمین تصرف کند، اما چالش، مقاومت در برابر آن خواهد بود، زیرا ناگزیر توسط موشکها و پهپادهای ایرانی هدف قرار خواهد گرفت.
در همین حال، بر اساس برآوردهای اندیشکده مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی، ادامه بمبارانهای ایالات متحده، ذخایر رهگیرهای پدافند هوایی دشوارساخت را که به نصف کاهش یافتهاند و موشکهای گرانقیمت را که به یک چهارم تا یک سوم کاهش یافتهاند، بیشتر کاهش خواهد داد. ترامپ همچنین تهدید کرده که تشدید تنشها را بیشتر خواهد کرد و شاید تا هفته آینده «تمام نیروگاههای آنها» را بمباران کند. چنین درجهای از تشدید تنش، محکومیت بینالمللی را به دنبال خواهد داشت، زیرا یک جنایت جنگی تلقی میشود - و همچنین خطر تلافیجویی خطرناک ایران در خلیج فارس را به همراه خواهد داشت، همانطور که حمله روز جمعه به کارخانه آبشیرینکن در کویت نشان داد.
رژیم ایران نشان داده که تابآوری دارد. به گفته رکسان فرمانفرماییان، مدرس دانشگاه کمبریج، برگزاری مراسم تشییع ملی و یکهفتهای علی خامنهای، بر انسجام این حکومت تأکید داشت. او نگران تشدید شدید تنشهای نظامی است، هرچند معتقد است این درگیری «کوتاهتر» از درگیری بهار خواهد بود؛ زیرا توان هر دو طرف تحلیل رفته و نتیجه آن نیز تفاوت چندانی با وضعیت کنونی نخواهد داشت. این امر یادآور آن است که آغاز جنگهایی با اهداف غیرواقعبینانه، آسانتر از پایان دادن به آنهاست. فرمانفرماییان گفت: «هیچیک از طرفین نمیتوانند با هزینهای قابلقبول، ضربهای نهایی و تعیینکننده به طرف مقابل وارد کنند.»