به گزارش اطلاعات آنلاین، بر اساس اظهارات منتسب به یک افسر بازنشسته نیروی هوایی پاکستان (PAF)، ارزیابیها رسمی اختلاف فزایندهای را بین جنگندههای ساخت آمریکا و هواپیماهای جنگی جدیدتر پاکستان که از چین تهیه شدهاند، در قابلیتهای رزمی فراتر از برد بصری آنها برجسته میکند. AIM-120C-5 همچنان سلاح اصلی هوا به هوای ناوگان F-16 پاکستان است و برد تقریبی 100 کیلومتر دارد. اگرچه برد مؤثر درگیری علیه یک جنگنده مانوردهنده میتواند بسیار کمتر باشد و به ارتفاع پرتاب، سرعت، رفتار هدف، جنگ الکترونیکی و سایر عوامل بستگی دارد.
طبق ارزیابی گزارششده پاکستان، این محدودیت بر میزان تهاجمی بودن استفاده از اف-۱۶ها در طول عملیات سیندور تأثیر گذاشت. هواپیماهایی که به لبه جلویی میدان نبرد نزدیک میشدند، میتوانستند قبل از اینکه اف-۱۶های پاکستانی بتوانند به فرصت شلیک مشابه دست یابند، خود را در معرض پوشش مؤثر درگیری جنگندههای هندی حامل موشکهای جدیدتر یا دوربردتر بیابند. در نتیجه، نیروی هوایی ظاهراً تمایلی نداشت بخش بزرگی از نیروی اف-۱۶ خود را در معرض خطرناکترین مناطق درگیری قرار دهد.
اف-۱۶های پاکستان در اوایل دهه ۲۰۰۰ مدرن شدند و موشکهای AIM-۱۲۰سی را در آنها ادغام کرد که برای اولین بار موشکهای هوا به هوای هدایتشونده راداری را در اختیارشان قرار داد. این امر شکاف عملکردی را با جنگندههای تازه خریداریشده سوخو-۳۰امکیآی «نسل ۴+» هند که امروزه ستون فقرات ناوگان آن را تشکیل میدهند، کاهش داد. Su-30MKI راداری چند برابر قدرتمندتر و بسیار پیشرفتهتر حمل میکند و دارای محموله موشکی بیشتر، قابلیتهای جنگ الکترونیک برتر و عملکرد پروازی بسیار برجستهتری است.
این هواپیما که برای دههها هسته فناوری ناوگان جنگندههای نیروی هوایی پاکستان را تشکیل میداد، نقش محوری در درگیری هند و پاکستان در سال ۲۰۱۹ ایفا کرد. خرید جنگندههای JF-17 Block III و متعاقباً J-10C از چین در اوایل دهه ۲۰۲۰، تغییردهنده بازی بود و F-16 و اکثر انواع جنگندههای هندی را بسیار قدیمی کرد. هر دو رادارهای پیشرفته آرایه اسکن الکترونیکی فعال (AESA) را با پیوندهای داده مدرن و موشک هوا به هوای دوربرد PL-15 ترکیب میکنند. PL-15 و بسیاری از فناوریهای ادغامشده در این دو نوع جنگنده، در ابتدا برای برنامه جنگنده نسل پنجم J-20 توسعه داده شده بودند.
وابستگی روزافزون پاکستان به هواپیماهای جنگی چینی، نشاندهنده تکامل راهبردی گستردهتری در نیروی هوایی این کشور است. جیاف-۱۷ در حال حاضر به بخش مرکزی ناوگان تبدیل شده، در حالی که جی-۱۰سی پلتفرمی به مراتب توانمندتر را ارائه میدهد که انتظار میرود به تعداد فزایندهای خریداری شود. سن بخش عمدهای از ناوگان اف-۱۶، گمانهزنیهایی را مبنی بر اینکه این نوع جنگنده میتواند تا اواسط دهه ۲۰۳۰ از رده خارج شود، افزایش داده است، چرا که هزینههای نگهداری آن بسیار بالاتر از دو نوع جنگنده جدیدتر چینی است. منابع متعدد پاکستانی همچنین گزارش دادهاند که انتظار میرود این کشور جنگنده نسل پنجم جی-۳۵ را از چین خریداری کند که این امر مزیت آن را نسبت به هواپیماهای هندی بیشتر خواهد کرد.