داود مختاریانی
به این صحبتها توجه کنید:
شروین اسبقیان معاون توسعه قهرمانی وزارت ورزش در مورد واگذاری سالنهای ورزشی استانها توسط مدیران کل به بخش خصوصی، گفت: «مدیران کل موظف هستند یک سالن اختصاصی در اختیار هیأتهای المپیکی ما قرار بدهند. این تاکید از سوی آقای وزیر است و من هم بر این موضوع تاکید و اصرار دارم. اخیرا خبری شنیدهام در یکی از استانها میخواهند سالن ژیمناستیک را به بخش خصوصی واگذار کنند. اصلا این موضوع برایم قابل درک نیست. مدیرکل استان در توجیه این اقدام میگوید «یکی از شاخصهای ارزیابی این است که چقدر سالن واگذار کنیم» اما آقای وزیر گفتند این را حذف کنیم و جزو شاخصها نباشد.»
اینکه وزارت ورزش به این نتیجه رسیده است که نباید سالنهای ورزشی را در هر شرایطی به بخش خصوصی واگذار کرد بسیار خبر خوبی است ولی چرا نوش دارو پس از مرگ سهراب؟
در سالهای گذشته بسیاری از استعدادها به دلیل خصوصی شدن سالنهای ورزشی و ناتوانی در پرداخت شهریه از ورزش جدا شدهاند و در فرمهای استعدادیابی، گزینه «شغل پدر» جزو موارد اصلی محسوب میشود. این اتفاق سالها است در ورزش میافتد و در رسانهها هم بازتاب داشته ولی اقدامی برای جلوگیری از آن نشده است و امیدواریم اینبار عزم جدی برای اصلاح این رویه غلط وجود داشته باشد. هنوز ورزش ما از ورزشکارانی بهره میبرد که نسل آنها در سالنهایی تربیت شدهاند که خصوصی نشده بودند و بحث انتفاع اولویت نداشت و دغدغه مربیان پرورش استعدادها و تحویل آنها به فدراسیونهای ورزشی جهت حضور در تیم ملی بود ولی با توجه به رویه غلط سالهای اخیر تا چند سال آتی در بسیاری از رشتههای ورزشی با چالش جدی «سیر نزولی رکوردها» مواجه خواهیم شد زیرا این روزها اولویت سالنهای ورزشی کسب درآمد است و پرورش استعداد مانند گذشته اولویت ندارد. حذف شاخص واگذاری سالنهای ورزشی در ارزیابی عملکرد استانها میتواند اولین گام در اصلاح رویه غلط فعلی باشد که صد البته اجرای آن نیاز به تعریف بودجه کافی و برنامه دقیق دارد.
شما چه نظری دارید؟