به گزارش اطلاعات آنلاین، این اسکادران مستقر در کارولینای جنوبی، وظایف چرخشی را در ژاپن بر عهده گرفته و جایگزین اسکادران قدیمی F-18C/D Hornet نیروی دریایی تحت برنامه این سرویس برای چرخش دوره‌ای واحدهای هوانوردی مستقر در ایالات متحده در اقیانوس آرام شده است. این استقرار، نشان‌دهنده اتکای روزافزون واشنگتن به F-35B برای عملیات در اطراف ژاپن و احتمالاً علیه دشمنی با فناوری پیشرفته مانند چین است.

ایستگاه هوایی ایواکنی نیروی دریایی، یک پایگاه عملیاتی اصلی برای F-35Bهای نیروی دریایی فراهم می‌کند، اما درگیری با چین، پایگاه‌های ثابت در سراسر منطقه را در برابر حملات موشکی دوربرد آسیب‌پذیر می‌کند. بنابراین، انتظار می‌رود این نیرو با پراکنده کردن این هواپیماها در مکان‌های عملیاتی کوچک‌تر و پیش‌بینی‌ناپذیرتر، از قابلیت برخاست کوتاه و فرود عمودی (STOVL) این هواپیما بهره‌برداری کند. این مفهوم از نظر عملیاتی جذاب است، اما اثربخشی آن به این بستگی دارد که آیا می‌توان آن مکان‌ها را در شرایطی که نیروهای هوایی و موشکی چین فعالانه به شبکه لجستیک منطقه‌ای حمله می‌کنند، تأمین و نگهداری کرد یا نه. پس از بازنشستگی جنگنده قدیمی Harrier II در اوایل سال، F-35B تنها جنگنده STOVL است که در خدمت باقی مانده است.

استقرار F-35B نشاندهنده تغییر تعادل بین قابلیت بقا و عملکرد رزمی متعارف است. این هواپیما به عنوان یک پلتفرم حسگر و رادارگریز، با قابلیت‌های پیشرفته راداری، جنگ الکترونیکی و ادغام داده‌ها که به آن اجازه می‌دهد در عملیات‌هایی فراتر از صرفاً تحویل سلاح مشارکت کند، فوق‌العاده ارزشمند است. با این حال، شعاع رزمی تقریباً ۷۰۰ کیلومتری در مقایسه با تقریباً ۱۰۰۰ کیلومتر F-35A و بیش از ۲۰۰۰ کیلومتر جنگنده نسل پنجم J-20 چینی، که محدودیت عمده‌ای در مسافت‌های وسیع اقیانوس آرام است، ضعیف است. اف-۳۵بی همچنین نسبت به اف-۳۵ای و اف-۳۵سی، بار تسلیحات داخلی کمتری را حمل می‌کند، در حالی که عملکرد پروازی آن به مراتب ضعیف‌ترین نوع جنگنده قرن بیست و یکم است.

جنگنده نسل پنجم J-20 چین

اف-۳۵بی با اختلاف، گران‌ترین نوع جنگنده در تولید انبوه در سراسر جهان است و هزینه آن حدود ۵۰ درصد بیش از اف-۳۵ای است که بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد و نزدیک به ۱۴۰ میلیون دلار برای هر هواپیما است. سپاه تفنگداران دریایی در فوریه ۲۰۲۵ اعلام کرد قصد دارد خرید اف-۳۵بی را ۲۱ درصد کاهش دهد، که پاسخی به مناسب بودن محدود آن برای عملیات پایگاه پیشرفته اعزامی که در طول آزمایش آشکار شده، ارزیابی شد. گذشته از عملکرد و برد رزمی محدود، این جنگنده از نظر عملیاتی بسیار پرهزینه‌تر از سایر انواع اف-۳۵ است و به نگهداری بسیار بیشتری نیاز دارد که انتظار می‌رود حفظ ناوگان در موقعیت‌های مقدم را در زمان جنگ بسیار چالش برانگیز کند.