در روزهای اخیر، برخی رسانهها و جریانهای ضدانقلاب مدعی شدهاند که جمهوری اسلامی برای کنترل آشوبها از نیروهایی همچون «حشدالشعبی» عراق استفاده کرده است؛ ادعایی که بررسی مستندات ارائهشده نشان میدهد بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت باشد، در چارچوب عملیات روانی و فضاسازی رسانهای قابل ارزیابی است.
به نقل از تسنیم؛ یکی از اصلیترین مستنداتی که معاندین برای اثبات این ادعا مطرح کردهاند، انتشار ویدئویی از چند جوان عربزبان است که مکالمه آنها به زبان عربی، بهعنوان نشانهای از حضور نیروهای حشدالشعبی در ایران معرفی شده است. این در حالی است که با یک بررسی ساده مشخص میشود خودروی این افراد دارای پلاک استان خوزستان بوده و هیچگونه سلاح، لباس یا نماد وابستگی به نیروهای نظامی یا شبهنظامی در تصاویر مشاهده نمیشود.
همچنین نباید از این نکته غافل شد که بخش قابل توجهی از هموطنان در استان خوزستان عربزبان هستند و صحبت به زبان عربی، بههیچوجه دلیلی بر وابستگی سازمانی یا نظامی افراد محسوب نمیشود.
مستند دیگر معاندین، ویدئویی منتسب به مرز مهران است که در آن فردی عربزبان در حال خروج از کشور دیده میشود و ادعا شده وی یک قبضه سلاح کلاشینکف همراه خود دارد. اما با دقت در تصاویر مشخص میشود شیء مورد اشاره، بستهبندی اسلحه اسباببازی است که نمونههای مشابه آن بهوفور در بازار موجود بوده و هیچگونه شباهتی به سلاح واقعی ندارد.
بررسی سایر «مستندات» منتشرشده از سوی جریانهای ضدانقلاب نیز نشان میدهد این موارد عمدتاً بر پایه برداشتهای نادرست، بزرگنمایی یا تحریف تصاویر و ویدئوها شکل گرفته و فاقد هرگونه سند معتبر و قابل اتکا هستند.
هدف از طرح این ادعا چیست؟
تحلیلگران معتقدند هدف اصلی از طرح چنین ادعاهایی، القای ضعف نیروهای امنیتی و انتظامی کشور و همچنین ایجاد این تصور است که نظام برای برقراری امنیت، ناچار به استفاده از نیروهای خارجی شده است. این خط رسانهای در عمل با هدف افزایش جسارت آشوبگران، ایجاد ناامنی روانی در جامعه و ترغیب به تداوم یا بازتولید ناآرامیها دنبال میشود؛ سناریویی که پیشتر نیز در مقاطع مختلف، توسط رسانههای معاند تکرار شده و هر بار با واقعیتهای میدانی تطابقی نداشته است.
