روزنامه اعتماد نوشت: روزنامه گاردین انگلیس در تاریخ ۲۹ دیماه ۱۴۰۴ مقالهای تحت عنوان: «او امیدوار بود کمک ترامپ برسد؟!» داستان جوانی را تعریف میکند که به امید رسیدن کمک از سوی رییسجمهور امریکا وارد آشوبهای خیابانی دیماه شده و کشته میشود.
این روزنامه همچنین در تیتر خود بیان میکند که معترضان ایرانی احساس میکنند به آنها خیانت شده است. این مطلب روزنامه گاردین واقعیت تلخی را بیان میکند و آن اعتماد برخی افراد به سخنان رییسجمهور امریکا برای رسیدن کمکهای خارجی و آن هم از سوی دونالد ترامپ بوده است.
خواندن این مطلب را از دست ندهید: افزایش دقیق حقوق در سال ۱۴۰۵ اعلام شد؛ سهم مالیات چقدر است؟
این در حالی است که آنها نمیدانند یا نمیخواهند بدانند:
۱- ترامپ فردی دروغگو و اغراقکننده است. استفن گروژ، روانکاو در فایننشال تایمز نوشته است: همه ما دروغ میگوییم، اما مانند ترامپ دروغ نمیگوییم. او دست و دلبازترین و خستگیناپذیرترین دروغگوی عصر ماست. به گفته واشنگتنپست، ترامپ طی دو سال اول ریاستجمهوری دور اول خود (۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸)، ۷۶۰۰ بار دروغ گفته است.
۲- ترامپ شخصیتی متظاهر و فریبکار دارد. دکتر «مک آدامز» که شخصیت ترامپ را به دقت بررسی کرده، معتقد است او در طول عمرش صفتهایی را به نمایش گذاشته است که شما از رییسجمهوری امریکا انتظار ندارید؛ برونگرایی بسیار بالا که با توافقپذیری بسیار پایین ترکیب شده است. افرادی که برونگرایی بالا و توافقپذیری پایینی دارند، از حس همدلی بیبهرهاند و همچنین حیلهگر، غیرقابل اعتماد و بدبین هستند که از تصمیمات و انتخابهای خطرناک هراسی ندارند و اتفاقا اینگونه تصمیمات به آنها هیجانهای مثبتی هدیه میدهد.
۳- ترامپ به دنبال منافع شخصی خود است و نه مردم. جان بولتن، مشاور امنیت ملی سابق دولت ترامپ (که ۱۷ ماه با او کار کرده) معتقد است ترامپ به منافع ملی فکر نمیکند و فقط روی منافع خود تمرکز دارد. او فلسفه سیاسی ندارد و در چارچوب سیاسی فکر نمیکند.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند سیاستورزی او نه از منافع ملی، بلکه از ویژگیهای روانی و تمایلات فردیاش سرچشمه میگیرد. پس از آنکه در انتخابات ۲۰۲۰ ریاستجمهوری امریکا، ترامپ نتیجه رای مردم را نپذیرفت، باراک اوباما، رییسجمهور اسبق این کشور طی سخنانی بیان داشت: «ترامپ منافع شخصی را به منافع ملی اولویت داده و از اجرای پروسه گذار اجتناب کرده است.»
۴- ترامپ با دموکراسی و آزادی مردم کاری ندارد. «عمرو هاشم ربیع»، معاون اندیشکده استراتژی «الاهرام» در گزارشی به «شبکه الجزیره» گفته بود: «اگرچه سیاستهای ویرانگر ترامپ در درجه اول متوجه خارج از مرزهای امریکاست، اما در داخل این کشور هم از آسیب در امان نمانده است. سرکوب، یکهتازی و رفتارهای اقتدارگرایانه در داخل به شکل تلاش برای حذف مخالفان، خاموش کردن صدای معترضان و حتی برنامهریزی برای تقلب انتخاباتی، خود را نشان داده است. نمونه آشکار آن، حمله به ساختمان کنگره بود؛ جایی که زمانی نماد دموکراسی و تفکیک قوا به شمار میرفت. در تاریخ ۶ ژانویه ۲۰۲۱، هواداران دونالد ترامپ که قصد داشتند نتایج انتخابات ریاستجمهوری ۲۰۲۰ را برهم بزنند، به کنگره یورش بردند. این رویداد باعث تخلیه و بسته شدن ساختمان قانونگذاری شد و جلسه مشترک دو مجلس برای شمارش آرا به تعویق افتاد؛ روندی که در نهایت به پیروزی جو بایدن ختم شد.»
۵- ترامپ غیرقابل پیشبینی است. احساسات و عواطف ترامپ در تصمیمگیریهایش نقش عمدهای ایفا میکنند. او بهطور مکرر احساسات قوی خود را در سخنرانیها و بیانیههای عمومی نشان میدهد که این امر میتواند منجر به اتخاذ تصمیمات آنی و غیرمنطقی در زمینههای سیاست خارجی شود. این تصمیمات معمولا تحت تاثیر فشارهای سیاسی داخلی، تاثیر رسانهها و ضرورتهای سیاسی قرار دارند که در نهایت موجب عدم توانایی او برای ایجاد فضایی آرام و منطقی میشود.
در دوره اول ریاستجمهوری ترامپ، دو پژوهشگر با نامهای میشل بنتلی و آدام لرنر، مقالهای در ۲۰۲۱، با عنوان «ترامپ و عدم اطمینان در روابط بینالمللی» در مجله «بررسی امور بینالملل» کمبریج به چاپ رساندند که از دو جهت قابل توجه بود؛ یکی شناسایی پدیده عدم اطمینان در روابط بینالملل ناشی از رفتار ترامپ و دوم آنکه او را از نظر مقایسه با نظریه «مرد دیوانه» که به رفتار نیکسون در تشدید دیوانهوار جنگ ویتنام اطلاق میشود، مقایسه کردند.
در هر صورت ترامپ شخصیت متعادل و قابل اعتمادی نیست که بتوان بر اساس آن سرنوشت یک کشور را تعیین کرد. وعدههایی که وی در خصوص مسائل بینالمللی مانند جنگ اوکراین، غزه و... داده و همچنین در داخل امریکا، برخورد وی با مشکلات مردم این کشور از قبیل جایگزینی برای «اوباما کر»، رفع مشکلات مالی و... نشان میدهد که او را نمیتوان ناجی و متعهد به حرفهایش دانست.
متاسفانه تبلیغات و بزرگنمایی برخی رسانههای خارجی و فضای مجازی، عدهای را به این توهم واداشته اشت که ترامپ میتواند عامل دموکراسی و آزادی برای کشورمان باشد در حالی که میدانیم او فقط به نفت ما چشم دوخته و مطمئنا ایرانی قدرتمند را برای آینده منطقه نمیخواهد.
