محمد مهاجری در یادداشتی نوشت: برخی اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس، این روزها با اظهارنظرهای‌شان گویی در کلاس مدرسه دارند انشا می‌خوانند.

مثلا سخنگوی محترم کمیسیون مزبور گفته شرط ایران برای پایان جنگ، عضویت جمهوری اسلامی در شورای امنیت سازمان ملل همراه با حق وتو است! او در حرف‌های پیشین خود نیز در باره خارک و جنگ و... هم حرف زده است. رئیس کمیسیون امنیت مجلس هر چند کمی خردمندانه‌تر سخن می‌گوید اما باز هم گویی سر کلاس انشا نشسته.

جنگ همچون سیاست و امنیت امر تخصصی است و صرف این‌که کسی عضو کمیسیونی در مجلس باشد، آن هم در شرایط فعلی مجوزی برای هر اظهارنظری ندارد بخصوص آن‌که در این حوزه‌ها بی‌سواد یا کم‌سواد باشد. در این مورد خاص، سخنگوی محترم کمیسیون شرط پایان جنگ و عضویت ایران در شورای امنیت سازمان ملل را از کدام مقام کشور نقل کرده؟

در میان اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس، افراد جنگ‌دیده هم حضور دارند اما پروتکل‌های اظهار نظر در مورد مسائل نظامی را می‌دانند و هرجایی هرحرفی نمی‌زنند. اگر اعضای کمیسیون امنیت ملی بجای حرف‌زدن‌های بی‌مورد سکوت اختیار کنند هیچ‌کس آن‌ها را مواخذه نخواهد کرد اما گفتن حرف‌های بی‌ربط، شعاری، خنده‌دار و خالی از واقعیت، حداقل برای حیثیت خودشان بی‌هزینه نخواهد بود.

چه جمله درستی گفته‌اند که: حرف زدن بلد نیستید، حرف نزدن هم بلد نیستید؟