علیرضا نصر اصفهانی

سالهاست که علی لاریجانی در فضای داخلی و بین المللی به عنوان یک شخصیت وزین شناخته شده است تا جایی که از وجود چنین شخصیتی در هیات حاکمه جمهوری اسلامی، اتقان این نظام استناج شده است.
 اندکی پیش گفتاری از یک تحلیل گر فرانسوی دیدم که می گفت؛ با سیستم پیچیده‌ای که ایرانیان برپا کرده‌اند این ترورها راه به جای نمی‌برد. باید ایرانیان را درست بشناسیم. آن‌ها بادیه نشین نیستند، بلکه ملتی با تمدن کهن، دانش، فرهنگ عمومی غنی و شناخت علمی بسیار پیشرفته هستند. علی لاریجانی را دیده‌ایم که متخصص فلسفه ی امانوئل کانت بود و سه کتاب درباره او نوشت؛ در حالی که در مقابل، من اثر مکتوبی از نتانیاهو یا ترامپ با این موضوعات ندیده‌ام. 
تحلیل گر دیگری افزود؛ در حالیکه واژگان رایج در بیان ترامپ از ۲۰۰ عدد تجاوز نمی کند.با خود می اندیشیدیم که اگر می خواستیم علی لاریجانی را با اصحاب علی علیه السلام مقایسه کنم، به کدام شبیه تر است؟ همچو ابن عباس دانشمند بود و همچون عمّار جهادگر تبیین و همچون مالک اشتر یک استراتژیست نظامی و امنیتی. اما از منظر اخلاقی او را به محمد بن ابی بکر شبیه می بینم؛ هنگامی که امیرالمومنین(ع) به دلیل مصالحی مالک اشتر را بجای او در حکومت مصر منصوب کرد، مکدّر و دل غمین شد. اما مالک در قلزم توسط ایادی معاویه مسموم شد و به مصر نرسید و حضرت امیر به محمد دستور ایستادگی و جهاد در مصر داد و او چه زیبا و مردانه حقِّ جهاد را بجای آورد و تا آخرین نفس درامتثال امر مولا جنگید و شهید شد.
به هرحال، در جمهوری اسلامی برای احراز صلاحیت برخی مشاغل مهم، گذرگاه خاصی به نام شورای نگهبان تعریف شده که فی الجمله مفید و تمکین به آن لازم است. البته این بدان معنا نیست که تشخیص های آن نهاد محترم بالجمله درست است و خطا در آن راه ندارد. شهید لاریجانی همواره از شخصیت‌های مورد اعتماد نظام بود لیکن به دلیل سکونت فرزند ایشان در خارج کشور توسط شورای محترم نگهبان جهت ریاست جمهوری تایید صلاحیت نشد. 
از نظر بنده، اصل قانونی که شرط تصدی مشاغل مهم را عدم سکونت یا تابعیت خارجی فرزند می داند، صحیح نیست و باید بازنگری شود. نمی شود همه را به یک چوب راند اما به هر حال مجرای امور از دل همین قوانین و رویه هاست و تا جاری هستند باید به آن ها احترام گذاشت. 
همسر شهید لاریجانی با اشاره به مبلمان منزل نقل می‌کرد که بعد از عدم احراز صلاحیت وی سیاسیون بسیاری در همینجا نشستند و او را به دُرشتی با نظام فرا خواندند لیکن آن شهید عزیز همه را با لبخند بدرقه می کرد و می گفت مگر می‌توانم برای نظام هزینه تراشی کنم! سپس آنگاه که کار بر نظام اسلامی دشوار شد، سبکبار و بی مئونه به معاونت دین خدا آمد و رزم نمایانی کرد تا شهید شد.
ما حقیقتا نمی دانیم تشخیص شورای نگهبان درست بوده یا غلط. احتمال هر دو جانب هست لیکن می دانیم که این شیوه و سلوک شهید لاریجانی موجب عاقبت بخیری او شد و نام او را پس از امیرکبیرِ شهید در سپهر اندیشه ی حکمرانی و سیاست جاودانه کرد.