به گزارش اطلاعات آنلاین، در کانون تاریخسازی کارلووی واری، چهره واتسلاو هاول، نویسنده برجسته و رئیسجمهور پیشین چک، بیش از یک حامی سیاسی میدرخشد. او با تبدیل کردن جشنواره به پاتوقی برای دیپلماسی فرهنگی، در دورانی که جشنواره با تهدیدهای مالی و سیاسی برای انحلال مواجه بود، مانع از محو شدن آن شد. حمایتهای شخصی هاول، که با حضور در شبهای افتتاحیه و استفاده از نفوذ خود برای دعوت از سینماگران جهانی نمود مییافت، جشنواره را از یک رویداد منطقهای به پناهگاهی برای سینمای مستقل تبدیل کرد.
امروزه در شصتمین دوره این جشنواره، روح هاول در بطن نوآوریها و نگاه به آینده جشنواره جاری است؛ روایتی از پایداری که نشان میدهد چگونه یک نویسنده-سیاستمدار با درک درست از قدرت تصویر، توانست هویت سینمایی یک ملت را در دهههای تاریک سلطه شوروی حفظ کند و آن را به میراثی جهانی تبدیل نماید. کارلووی واری امروز نه فقط یک جشنواره، بلکه ستایشنامهای برای قدرت هنر در عبور از بنبستهای سیاسی است.
کریشتوف موخا، مدیر اجرایی جشنواره، در گفتگو با تیاچآر با تاکید بر نقش بیبدیل هاول و بیان جزئیات جالبی از نحوه حمایت او ارائه میگوید:«هاول یکی از افراد کلیدی در دوران جدید جشنواره بود، زیرا ییژری بارتوشکا (رئیس وقت جشنواره فیلم کارلووی واری) میلوش فورمن را به جشنواره آورد و هاول دوست آقای بارتوشکا بود. در آن روزها، همه به ملاقات با واتسلاو هاول علاقه داشتند.»
او میافزاید: «هاول به اهالی سینما که علاقهمند به ملاقات با او بودند میگفت که در ماه ژوئیه در کارلووی واری حضور دارد و اگر واقعاً میخواهند او را ببینند باید به آنجا بیایند. این بهترین حمایتی بود که میتوانستیم داشته باشیم. وقتی به ایالات متحده میرفتم، کسی بودم که نامههای دعوت را آماده میکردم. به دفتر آقای هاول میرفتم و او از این خودکارهای رنگی، سبز و قرمز، استفاده میکرد و مینوشت: در کارلووی واری همدیگر را میبینیم. بنابراین من از این نامههای دعوت استفاده میکردم و این واقعاً کمک کرد.»
در سال ۱۹۹۵، هنگامی که جشنواره با بحران اعتبار و انتقال امتیازات به رویداد رقیب در پراگ مواجه بود، هاول با یک تصمیم سیاسی هوشمندانه، نتیجه را تغییر داد. او از حضور در جشنواره پراگ خودداری کرد و با حضور نمادین خود در شب افتتاحیه کارلووی واری، تداوم و مشروعیت این جشنواره قدیمی را تضمین کرد. همانطور که موخا یادآوری میکند، جشنوارهای که از دهههای دشوار سلطه شوروی (۱۹۴۸-۱۹۸۹) جان سالم به در برده، امروز بیش از هر زمان دیگری وامدارِ نگاه تیزبین هاول به قدرت اجتماع و سینماست.
واتسلاو هاول (۱۹۳۶–۲۰۱۱)، نمایشنامهنویس، نویسنده و سیاستمدار برجسته چک، یکی از نمادهای اصلی مبارزه با استبداد در قرن بیستم است. او که در ابتدا با فعالیتهای ادبی و نمایشنامههای «تئاتر پوچی» به شهرت رسید، به دلیل انتقادات تندش از حکومت کمونیستی چکسلواکی، بارها تحت پیگرد و زندان قرار گرفت. هاول به عنوان سخنگوی اصلی جنبش حقوق بشری «منشور ۷۷»، به صدای وجدان جامعه در دوران سلطه شوروی تبدیل شد.
او در جریان «انقلاب مخملی» سال ۱۹۸۹، به رهبری تغییرات دموکراتیک در کشورش رسید و به عنوان آخرین رئیسجمهور چکسلواکی و سپس نخستین رئیسجمهور جمهوری چک انتخاب شد. هاول که از او به عنوان یک «روشنفکر در عرصه سیاست» یاد میشود، همواره معتقد بود که «حقیقت و عشق باید بر دروغ و نفرت پیروز شوند». میراث او ترکیبی است از شجاعت اخلاقی، تعهد عمیق به دموکراسی و باوری راسخ به نقش حیاتی فرهنگ و هنر در تعالی روح جمعی یک ملت.
شصتمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم کارلووی واری (KVIFF) از روز جمعه، ۳ ژوئیه ۲۰۲۶ (۱۲ تیر) آغاز میشود و تا شنبه، ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۶ (۲۰ تیر) ادامه خواهد داشت.