به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از بیبیسی، جولیا جوزفس، ساکن روستای «والبرسویک» در منطقه سافولک انگلستان، نوازنده ارگ و رهبر گروه کُر در کلیسای «سنت اندرو» است. او که از دوران کودکی نواختن چندین ساز مختلف را آموخته، باور دارد که موسیقی، راز طول عمرش بوده است.
در مراسم ویژهای که برای بزرگداشت صدمین سال تولد او برگزار شد، وی در کنار یک گروه پنجنفره سازهای بادی برنجی و یک گروه کُر به اجرای موسیقی پرداخت و در پایان، با صرف نوشیدنی این مناسبت را جشن گرفت.
جوزفس در پاسخ به این پرسش که راز طول عمرش چیست، گفت: «وقتی مردم این را از من میپرسند، دوست دارم حرفهای دیگری هم بزنم، اما حقیقتاً باید بگویم که راز آن موسیقی است. از چهار یا پنج سالگی، مادرم صبحها خیلی زود با یک فنجان چای مرا بیدار میکرد و مجبور بودم قبل از رفتن به مدرسه، نیم ساعت تمرین کنم.»
جوزفس که متولد سال ۱۹۲۶ است، در دوران تحصیل خود شاگرد «آکادمی سلطنتی موسیقی» بود. در طول جنگ جهانی دوم، او برای رفتن به لندن سوار قطار میشد و در طول مسیر، با تمرین ویولا، سربازانی را که در قطار بودند سرگرم میکرد. او بعدها نواختن ارگ را به صورت خودآموز فرا گرفت.
او علاوه بر موسیقی، مالک و مدیر مدرسهای دخترانه در لسترشایر بود. جوزفس حدود سال ۱۹۸۶، پس از سفرهای تابستانی و علاقهمند شدن به منطقه «سوتولد»، کلبهای در والبرسویک خرید و از آن زمان تاکنون در همانجا زندگی میکند؛ با این حال، بازنشستگی و کمکردن فعالیتها جایی در برنامه او ندارد. او هنوز ماهی یک بار در کلیسا مراسم آیین شامگاهی را اجرا میکند.
اگرچه بینایی او مانند گذشته نیست، اما با استفاده از نتهای موسیقی که به شکلی خاص و با ابعاد بزرگ چاپ شدهاند، به کارش ادامه میدهد. او در این باره توضیح داد: «کاری که الان باید انجام دهم این است که نتها را بزرگنمایی کنم و سپس آنها را حفظ کنم. سعی میکنم این کار را آخرین فعالیت شبانهام قرار دهم؛ همیشه فکر میکنم این کار برای حافظه مفید است، چون مطلب به خوبی در ذهن تثبیت میشود.»
جوزفس یادآور میشود که با افزایش سن، متوجه شده است که مردم مهربانتر شدهاند، اما در حال حاضر قاطعانه تأکید دارد که به خانه سالمندان نخواهد رفت و در خانه خودش به زندگی ادامه خواهد داد.