به گزارش اطلاعات آنلاین، فرهنگ شریف در سوم فروردین ۱۳۱۰ در آمل متولد شد. پدرش که دکتر داروساز بود، با اهل هنر حشر و نشر داشت و منزلشان میزبان بزرگان موسیقی بود. او از چهارسالگی تحت تأثیر آموزشهای پدر و آمدوشد چهرههایی چون عبدالحسین شهنازی و مرتضی نیداوود به دنیای موسیقی قدم گذاشت. استعداد شگرف او سبب شد که در دوازدهسالگی، برای اجرای تکنوازی در رادیو امتحان دهد. خودش درباره آن روزها روایت میکند که وقتی با برادرش به رادیو رفت، مسئولان با دید تعجب به سن کم او نگاه میکردند، اما پس از نواختن، مسئولان وقت با دیدن توانایی او بلافاصله مجوز ۱۲ دقیقه تکنوازی زنده در رادیو را صادر کردند. همین حضور درخشان، نقطه عطفی بود تا او در کنار بزرگانی چون پرویز یاحقی (نوازنده ویلون)، بیژن ترقی(ترانهسرا) و امیرناصر افتتاح(نوازنده تمبک) گروههای هنری جاودانهای را شکل دهد.
نوآوری، تکنیک و سبک شخصی
شهرت فرهنگ شریف تنها به خاطر تسلط کامل بر ساز نبود، بلکه او در نحوه انگشتگذاری و مضرابزنی در نقاط مختلف سیمهای تار ابداعاتی بنیادین انجام داد. علی تجویدی، آهنگساز و نوازنده بزرگ ویولون، درباره او گفته بود: «آقای فرهنگ شریف در ساز تار ویرتوئز (چیرهدست) هستند. نوازندگی فرهنگ شریف برپایه بداهه آکنده از سونوریتههای بینظیر و صدادهیهای بسیار شفاف و رسا است.»
استاد شریف خود بر اهمیت خلاقیت در موسیقی تأکید داشت و معتقد بود اگر هنرمندی بخواهد تنها به تکرار درسها و ردیفها بپردازد، به ورطه تکرار میافتد که با ذهنی خلاق در تضاد است. او در پاسخ به دلیل عدم تدریس رسمی میگفت که هرگز نمیخواست ثانیهای از خلاقیت ذهنیاش را فدای تکرار کند؛ چرا که زندگی او با همین خلاقیتها و رنگهای صوتی متفاوت جریان داشت.
نام فرهنگ شریف با برنامه وزین «گلها» پیوندی ناگسستنی دارد. او به عنوان یکی از پرکارترین و شاخصترین تکنوازان تار در برنامههای مختلفی چون گلهای جاویدان، گلهای رنگارنگ و برگ سبز حضور داشت و با آواز خوانندگان بزرگی چون بنان، ایرج، گلپایگانی، محمودی خوانساری و محمدرضا شجریان همنوازی کرد.
فرهنگ شریف در طول عمر پربار خود علاوه بر داخل کشور، در فستیوالها و دانشگاههای معتبر جهان از جمله در لندن، آلمان و آمریکا به معرفی و تدریس تار پرداخت و کنسرتهای پژوهشی متعددی برگزار کرد. دریافت نشان درجهیک هنری معادل دکترا از دیگر افتخارات این استاد بزرگ بود.
سرانجام این چهره ماندگار موسیقی ایران در ۱۷ شهریور ۱۳۹۵ در هشتاد و پنج سالگی در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا آرام گرفت. یاد و خاطره فرهنگ شریف، با هر زخمهای که بر تار نواخته میشود، همچنان در تاروپود موسیقی اصیل ایرانی زنده و جاودان است.