دو عضو انجمن مجسمهسازان ایران اظهار کردند
نگرانی هنرمندان از تصمیمهای سلیقهای در ساخت مجسمههای شهری تهران
دو عضو انجمن مجسمهسازان ایران با انتقاد از روند ساخت و نصب مجسمههای شهری در تهران، بر ضرورت شفافیت در تصمیمگیریها، نظارت تخصصی و پرهیز از رفتارهای سلیقهای تأکید کردند و هشدار دادند که نبود همکاری میان نهادهای هنری و شهرداری، به افت کیفیت آثار و بیاعتمادی عمومی انجامیده است .
به گزارش ایسنا، در روزهای اخیر، طرح نصب مجسمهای با عنوان «والرین» در میدان انقلاب تهران با واکنشها و نقدهایی روبهرو شده است. منتقدان معتقدند این پروژه بدون اطلاعرسانی شفاف، بدون فراخوان تخصصی و بدون مشارکت انجمن مجسمهسازان پیش میرود و از نظر هویتی انتخاب مناسبی برای یکی از مهمترین میدانهای تهران نیست.
بهداد لاهوتی، از اعضای انجمن مجسمهسازان ایران، اظهار کرد: نبود شفافیت در فراخوانها و حذف انجمنهای تخصصی از روند تصمیمگیری، باعث شده ساخت مجسمههای شهری تابع سلایق فردی شود. او گفت: در گذشته، ارتباط میان شهرداری و انجمنهای هنری در زمینههایی چون مجسمهسازی، گرافیک و طراحی شهری گستردهتر بود، اما در سالهای اخیر این تعامل قطع شده است. وقتی انجمنها در فرایند تصمیمگیری حضور ندارند، کیفیت آثار بهصورت نوسانی و سلیقهای بالا و پایین میشود و هیچ روند پایداری شکل نمیگیرد.
لاهوتی افزود: در فراخوانهای اخیر شهرداری حتی اطلاعات پایه مانند موقعیت اثر، ابعاد یا زمان تحویل پروژه مشخص نیست. این باعث میشود هنرمندان حرفهای اعتماد خود را از دست بدهند. گاهی داوران نیز معرفی نمیشوند و فرصت کوتاهی برای طراحی داده میشود که شائبه تبعیض را تقویت میکند.
لاهوتی درباره پروژه مجسمه «والرین» گفت: انتخاب چنین سوژهای که به شخصیتی شکستخورده در تاریخ اشاره دارد، از منظر فرهنگی و هویتی نیازمند بررسی دقیق است. ما باید به تأثیرات اجتماعی و بینالمللی آثار شهری نیز توجه کنیم.
محسن رافعی، دیگر عضو انجمن مجسمهسازان، نیز در گفتگو با ایسنا اظهار کرد: روند فعلی ساخت مجسمههای شهری نهتنها مسألهای صنفی، بلکه موضوعی ملی است؛ زیرا این آثار مستقیماً بر چهره شهر، فرهنگ عمومی و حافظه جمعی مردم تأثیر میگذارند. او افزود: در حالیکه دهها هنرمند باسابقه و تحصیلکرده در انجمن حضور دارند، تصمیمها در حلقهای محدود گرفته میشود و همان چند نفر مأمور ساخت اغلب آثار میشوند. این در حالی است که کشور برای تربیت این هنرمندان هزینه کرده و کنار گذاشتن آنها نوعی هدررفت سرمایه انسانی است.
رافعی ادامه داد: هزینه ساخت برخی از مجسمهها میلیاردی است، اما هیچ نهاد مشخصی برای ارزیابی کیفی یا تأیید هنری آنها وجود ندارد. وقتی فرایند شفاف نیست و نظارت تخصصی وجود ندارد، طبیعی است که کیفیت پایین بیاید و اعتماد عمومی از بین برود. به گفته این هنرمند، انتخاب مکانهایی مانند میدان انقلاب یا میدان ونک برای نصب آثار، نیازمند حساسیت بیشتری است؛ زیرا این مکانها بخشی از هویت شهر هستند و نباید با تصمیمهای شتابزده یا موضوعات نامتناسب خدشهدار شوند. شفافیت در فراخوان و اطلاعرسانی درباره هزینهها و طراحان میتواند بسیاری از سوءتفاهمها را برطرف کند.
توسط انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند
«شب ناصر» در خانه سینما برگزار میشود
انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند ایران در پاسداشت یاد و میراث زندهیاد ناصر تقوایی، رویدادی فرهنگی با عنوان «شب ناصر» را با همکاری خانه سینما، روز شنبه، ۱۷آبانماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۶در خانه سینما شماره یک برگزار میکند که به نمایش و گفتگو پیرامون سه فیلم مستند کمتر دیدهشده از ناصر تقوایی اختصاص دارد.
به گزارش ایلنا، در بخش نخست، مستندهای «پیش»، «موسیقی جنوب» و «آرایشگاه آفتاب» به نمایش درمیآیند. در کنار آن نشستهایی با محور بررسی جنبههای هنری، اجتماعی و فرهنگی آثار مستند تقوایی برگزار خواهند شد.
در این نشستها، مهوش شیخالاسلامی کارگردان و پژوهشگر سینما، دکتر حاتم قادری استاد علوم سیاسی و اندیشه اجتماعی، محسن شریفیان نوازنده آهنگساز و پژوهشگر موسیقی نواحی جنوب و محمدعلی نجفپور آهنگساز و پژوهشگر موسیقی نواحی درباره جایگاه تقوایی در سینمای مستند و تأثیر نگاه او بر روایتهای فرهنگی ایران سخن خواهند گفت.
شما چه نظری دارید؟