ابوالقاسم قاسم‌زاده 

برای قلم‌زن ستون محک کمتر پیش آمده تا در نوشتن یادداشت «محک» درمانده باشد. اما اینک با شهادت دو یار و برادران دیرینه‌ام، علی‌آقا لاریجانی و آقا کمال خرازی، صبح که به دفترم آمدم، به من از سوی سردبیر روزنامه پیغام دادند تا «محک» امروز را به یاد این دو شهید اختصاص دهم و مطلبی بنویسم.
من همواره در جلساتی در سالهای عمرم با این دو شهید داشتم، جز درس توحید و شیعه ناب محمدی بودن از آنها درنیافتم. علی آقا لاریجانی که یکی از صمیمی‌ترین دوستانم بود همچون آقا کمال خرازی، جدا از دانش و تجربه‌های سیاسی و اجتماعی، معلم اخلاق توحیدی بودند. کمتر دیداری با این دو در طول این سالهای طولانی داشتم که هم در سخن گفتن و هم در سکوت، آموزه اخلاق دینی نداشته باشند. نویسنده محک در عمرش از هر دو آموخته است که «دنیا دار گذر است» و مومن کسی است که در سخن و در عمل همواره نگاهش به «وجهه‌الله» باشد. این دو یار دیرینه‌ام به من همواره می‌آموختند که غیبت حرام است حتی اگر به شوخی و تسامح باشد.
علی آقا، پرورش یافته آموزش‌های سلوک توحیدی شهید حکمت استاد مطهری بود و آقا کمال که در خانواده روحانی عمرش را طی کرد، کمال اخلاق توحیدی بود. در آن روزگاران، آقا کمال خرازی مسئولیت ستاد تبلیغات جنگ را به عهده داشت و من به نمایندگی از صداوسیما در همه دوران جنگ تحمیلی، در کنارش بودم. شهادت می‌دهم که در هر جلسه کاری که با او داشتم، همواره درسی از فرهنگ ناب شیعی را درمی‌یافتم.
این هر دو رفیق سالهای عمرم معلم آموزش اخلاق ناب محمدی بودند. در طول بیش از ده سال در کنار این دو در همه جلسات کاری، مقدم بر هر چیز،  ارزش‌های الهی و بودن و زیستن با باورهای ناب محمدی را از این دو شهید آموختم. علی آقا شوخ‌طبع بود و آقا کمال جدی. در همه سالهایی که در ستاد تبلیغات جنگ تحمیلی صدام علیه جمهوری اسلامی در جلسات متعدد حضور داشتیم، به یاد ندارم در هیچ دیداری از آنها درس اخلاق توحیدی نگرفته باشم. اگرچه علی آقای ما شوخ‌طبع بود و آقا کمال بسیار جدی اما به گمان من بالاترین توصیف هر دو علی لاریجانی و کمال خرازی، مثال توحید ناب محمدی بودن است. آقا کمال معلمی بود که حتی با سکوتش در جلسات و گفتگوهای اعضای ستاد تبلیغات جنگ، اخلاق و زیستن اخلاقی را به ما می‌آموخت. 
علی آقا، شاگرد و دست پرورده استاد مطهری و دامادش بود. هرگاه علی را می‌دیدم همواره از او عطر زیستن شهید مطهری را می‌بوییدم. علی آقا و آقا کمال، برای من دوست و معلمانی بودند که حکمت عملی را برای زیستن می‌آموختند و نشان می‌دادند. اکنون هم غم‌زده‌ام و هم در دل شادمان که در جمهوری اسلامی دو شهید علی آقا لاریجانی و آقا کمال خرازی الگوی زیستن ما هستند. نام و یادشان همواره در میهن گرامی باد.