سیداحمد نادمی

دخترم میناب 
ای کلمه‌ی پاک
- گیاه پاک
بن در خاک
شاخه‌ها در آسمان-
کوله‌ات را جا گذاشته‌ای
پروانه‌های سوخته را 
به بندش ببندم و 
پروازش دهم و 
جهان را رسوا کنم
که چه خنده‌ها از تو دزدید
چه آوازها، نازها، رازها
رسوا کنم
که عاشقانت را آواره، دل‌پاره
گواهم دل مادرت، جان پدرت
 
کوله‌ات 
کوله‌ات
چرا کوله‌ات را جا گذاشته‌ای
وقتی برنمی‌گردی
دخترم میناب 
ای کلمه‌ی پاک!