کیان فولادی ـ اطلاعات هفتگی*

در شرایطی که هنوز هیچ معلوم نیست سرنوشت جنگ میان آمریکا و رژیم صهیونیستی با ایران به کجا می‌انجامد، آمریکا آتش‌بس دو هفته‌ای را تمدید کرده و ایران هم تاکنون به آن پایبند مانده است.
در طول این بیش از دو هفته هرچند با سرعتی کم و آرام، تقریباً تمام کسب و کارها به شرایط عادی برگشته و ادارات و سازمان‌ها و نهادها و شرکت‌های دولتی خصوصی کار و فعالیت خود را آغاز کرده‌اند. طبیعی هم هست که تعطیلی نهادهای خدمت رسان دولتی، نتواند بیش از این و تحت تأثیر جنگ، ادامه‌دار شود و بخش خصوصی و شرکت‌های غیر دولتی هم برای ادامه حیات اقتصادی خود، همگی ناچارند در اولین فرصت پس از اعلام آتش‌بس، به فعالیت‌های عادی خود برگردند.در این میان اما فعالیت‌های آموزشی چه در مدارس و چه در سطح دانشگاه‌ها، همچنان همانطور که در شرایط جنگ، به طور مجازی و غیرحضوری ادامه داشتند، جریان دارند و هیچ کلاسی در مدارس و هیچ کلاسی در دانشگاه‌ها به طور حضوری و مانند آنچه در شرایط عادی انجام می‌شد تشکیل نمی‌شود.
فعالیت‌های مجازی در مدارس و دانشگاه‌ها البته کاملاً بی‌اثر و بی‌نتیجه نیستند ولی سطح دسترسی‌ها، میزان و مقدار امکانات و نوع اینترنت مورد استفاده، به گونه‌ای است که به ویژه در سطح مدارس، کیفیت کلاس‌ها و آموزش، بسیار پایین‌تر از آموزش حضوری و عادی در جریان است.
در برخی موارد و در مدارس دولتی مقدار ساعات آموزش آنلاین مجازی تنها به دو ساعت در روز محدود شده و بسیاری از خانواده‌ها به دلیل اشتغالات پدر و مادر در ساعات تدریس بر خط، تقریباً هیچگونه نظارتی بر حضور و فعالیت دانش آموزانشان در این کلاس‌های مجازی ندارند.
در دانشگاه‌ها هم با توجه به نزدیک شدن به ایام پایانی نیم سال تحصیلی و رسیدن به روزهای آزمون‌های پایان سال، برگزاری آزمون‌های آنلاین و مجازی کم کم آغاز می‌شود، در حالی که تجربه نشان داده چنین آزمون‌هایی در شرایط فعلی و با وجود دسترسی به هوش مصنوعی، با احتمال فراوان در شرایطی بسیار دور از استانداردهای لازم برای آموزش، انجام خواهند شد.
ماهیت و موضوعات برخی رشته‌ها و دروس دانشگاهی هم به گونه‌ای‌ است که هرچند در بستر مجازی و از طریق کلاس‌های برخط و آنلاین، قابل ارائه هستند، اما کیفیت و سطح برگزاری کلاس‌ها، به هیچ عنوان با سطح و کیفیت کلاس‌های حضوری قابل مقایسه نیست.
 به این ترتیب آنچه اتفاق افتاده این است که به دلیل شرایطی که از اواخر سال گذشته، کشور به آن دچار شد و ناآرامی‌ها و جنگ را در کوچه پس کوچه‌ها و شهرهای خود، به چشم دید، آموزش در همه سطوح از دبستان گرفته تا دانشگاه، تقریباً به حال تعطیل درآمده، و تنها یک پوسته نازک از آن در قالب کلاس‌های مجازی، ادامه حیات می‌دهد.این شیوه آموزش، وارد سومین ماه شده و هرچند در کوتاه‌مدت ممکن است آثار مخرب آن، دیده نشود، در بلندمدت اما آثار بسیار ناگواری بر فرهنگ و شیوه زندگی ایرانیان خواهد گذاشت. به ویژه آنکه اندک اندک این باور نادرست را می‌تواند در نسل تحت آموزش ایجاد کند، که مسئله آموزش و پرورش، حتماً در اولویت کشور و نهادهای تصمیم‌گیر نیست و در پی هر ناآرامی و خروج از شرایط عادی، بلافاصله مدارس و دانشگاه‌ها می‌توانند یا حتی باید تعطیل شوند و به یک حیات و زندگی مجازی در پایین‌ترین سطح راضی باشند.

* مجله اطلاعات هفتگی ۹ اردیبهشت (شماره ۴۱۵۰) با مجموعه‌ای از مطالب خواندنی و جذاب در ۶۸ صفحه و با قیمت ۵۰ هزار تومان منتشر شد.