دکتر رئوف پیشدار

عراق‌ در ١١ مرداد ١٣۶٩ / ٢ اوت‌ ١٩٩٠ حمله سریع و گسترده‌ای را علیه کویت انجام داد و این‌ کشور را به اشغال در آورد. سال بعد در ٩ اسفند ١٣٧٠/ ٢٨فوریه‌ ١٩٩١ با شکست‌ عراق‌ از نیروهای‌ متحدین، کویت آزاد شد.
صدام حسین به هنگام عقب نشینی نیروهایش از کویت دستور آتش زدن چاه‌های نفتی کویت را داد که در یک همکاری بین‌المللی از جمله با مشارکت ایران، آن
 آتش‌ سوزی‌های گسترده خاموش شد.حالا تصور کنید صحنه‌ای را که در آن رنگ غالب کرم است، نشان شنزار کویت، شعله‌های آتش در دور دست دیده می‌شود و یک تفنگدار آمریکایی در لباس نظامی که پرچم آمریکا را هم روی بازو دارد و زخمی است، گریه می‌کند و اشک صورتش را پوشانده است. داوران جایزه با ارزش و معتبر پولیتزر سال ١٩٩٢ را به عکاسی دادند که این عکس را گرفته بود و روی جلد مجله تایم رفت.
قطع اینترنت بین‌الملل متأسفانه امکان پیدا کردن نام این عکاس را به من نداد. داوران در استدلال خود برای اهدای جایزه به یک جمله اکتفا کردند: کسی تا به آن روز در یک کار رسانه‌ای «گریه» سرباز آمریکایی را ندیده بود. اداره سانسور ارتش آمریکا چنین اجازه‌ای را نمی‌داد و همیشه سعی بود سرباز آمریکایی سوپرمن نشان داده شود. در همان جنگ شاهد بودیم که فرآورده‌های ارتباطی عکس، فیلم و خبر از جنگ موسوم به جنگ اول خلیج‌فارس بدون عبور از کانال سانسور پنتاگون اجازه پخش نداشت و حتی شبکه خبری سی‌ان‌ان که همان سال راه افتاده بود، روی فیلم‌ها و تصاویر ذکر می‌کرد که این فیلم توسط پنتاگون سانسور شده است.
مشابه این عکس سال ١٣٩۴ از گروهی سرباز آمریکایی که در تجاوز به آب‌های سرزمینی ایران بازداشت شده و دست‌های خود را به نشانه تسلیم بالای سر گذاشته بودند، منتشر و چاپ شد که بزرگترین تحقیر آمریکا بود که همواره با بکارگیری تمامی امکانات و ابزارهای تبلیغی به ویژه سینما و هالیوود بازوی تبلیغی پنتاگون، سعی کرده بود تصویر ارتشی شکست ناپذیر از خود نشان دهد.شزم، بتمن، زورو و ده‌ها کاراکتر دیگر حتی به شکل کارتون ساخته و سال‌ها در سینماها و تلویزیون‌های جهان نشان داده شد تا تنها یک موضوع برجسته و در اذهان ماندگار شود: ارتش آمریکا شکست ناپذیر است! 
قشنگ‌ترین و با معنی‌ترین و پرکنایه‌ترین پی‌نوشت‌هایی که از مخاطبان شبکه‌های اجتماعی در ارتباط با جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران در پاسخ به ترامپ و ادعاهای تکراری‌اش در این جنگ خواندم این عبارت بود: «آقای ترامپ کاملاً درست می‌گوید که ارتش آمریکا شکست ناپذیر است چون، شکست‌هایش را نمی‌پذیرد!» بزرگ‌ترین ارتش جهان که اسرائیل را در دست راست و ارتجاع منطقه را در ضلع چپ خود دارد، حالا نزدیک به سه ماه است که در برابر نیروی مسلح مردمی ایران کاری از پیش نبرده که هیچ! بلکه محاسبه غلط پنتاگون، آمریکا را تا گلو در باتلاق فرو برد و به ایران هم این امکان را داد که در هیبت یک ابرقدرت در تراز جهانی حضور پیدا کند.
ایران قبلاً هشدار داده بود که اگر مورد تجاوز قرار گیرد، جنگی منطقه ای را پیش خواهد برد و در آن تمام هدف‌های آمریکایی در منطقه مانند پایگاهش، اهدافی مشروع خواهند بود روزنامه گاردین ١٢ اردیبهشت ماه ١۴٠۵ فاش کرده است که سازمان پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو، جلسات محرمانه‌ای با فیلم‌نامه‌نویسان، کارگردانان و تهیه‌کنندگان سینما و تلویزیون در اروپا و آمریکا برگزار کرده است. 
این اقدام اتهاماتی را برانگیخته که این ائتلاف نظامی به دنبال استفاده از هنر برای «پروپاگاندا» به نفع خود است و جلسه برنامه‌ریزی‌شده در لندن که با اعضای صنف نویسندگان بریتانیا (WGGB) برگزار می‌شود، باعث نگرانی برخی از دعوت‌شدگان شده است. آن‌ها احساس می‌کنند که از آن‌ها خواسته می‌شود «در پروپاگاندا برای ناتو مشارکت کنند.» این جلسات با قانون «چتم هاوس» (عدم افشای هویت شرکت‌کنندگان) برگزار می‌شود و موضوع گفت‌وگو «وضعیت امنیتیِ در حال تحول در اروپا و فراتر از آن» خواهد بود.بعید نیست که به زودی بر پرده سینماها و تلویزیون‌ها فیلم‌هایی را ببینیم که شکست آمریکا در جنگ با ایران هم‌چون پیروزی‌های خیالی ویتنام، افغانستان ساخته شده در استادیوهای هالیود جعل شده باشد.