به گزارش اطلاعات آنلاین، نام یانگ و کینگ شامگاه سهشنبه در مراسمی در گالری تیت مدرن لندن به عنوان برندگان این جایزه ۵۰ هزار پوندی اعلام شد؛ جایزهای که به طور مساوی بین نویسنده و مترجم تقسیم میشود.
داستان رمان در قالب خاطرات کشفشده یک نویسنده روایت میشود؛ کسی که در سال ۱۹۳۸ به تایوان تحت اشغال ژاپن سفر میکند و همراه با یک مترجم خانم که در طول مسیر دلباختهاش میشود، یک تور شکمگردی برای چشیدن غذاهای محلی راه میاندازد. ناتاشا برون، رماننویس و رئیس هیات داوران، درباره این اثر گفت: «این کتاب پر از پاورقیها و مؤخرههای خیالی از زبان شخصیتهای داستان و پینوشتهای "واقعی" به قلم مترجم است؛ تکنیکی که یک لایه فراداستانیِ جذاب به هسته اصلی این قصه عاشقانه اضافه میکند.»
برون در ادامه افزود: «رمان سفرنامه تایوان شاهکار عجیبی خلق کرده است؛ این اثر همزمان یک داستان عاشقانه جذاب و یک رمان پسااستعماری تیزبین و دغدغهمند است.»
یانگ و کینگ، نخستین برندگان تایوانی و تایوانی-آمریکایی این جایزه هستند؛ رقابتی که هر سال به بهترین اثر داستانی ترجمهشده به زبان انگلیسی تعلق میگیرد. نسخه اصلی این کتاب به زبان ماندارین پیش از این بالاترین نشان ادبی تایوان یعنی «جایزه سه پایه طلایی» را برده بود و ترجمه انگلیسی کینگ نیز در سال ۲۰۲۴ جایزه ملی کتاب آمریکا در بخش ادبیات ترجمه را از آن خود کرده بود.
یانگ در کنار رماننویسی، جستار، مانگا (کمیکبوک ژاپنی) و سناریوی بازیهای ویدئویی نیز مینویسد. کینگ هم خود نویسنده است و نخستین رمانش به نام «ویب» (Weeb) به زودی منتشر میشود.
یانگ در سخنرانی پس از دریافت جایزه، با اشاره به فضای سیاسی زادگاهش گفت: «برخی تصور میکنند هنر و ادبیات باید فرسنگها از سیاست دور بماند، اما من باور دارم که ادبیات را نمیتوان از خاکی که در آن ریشه دوانده جدا کرد.»
او در ادامه گفت: «با این نگاه، ادبیات در بنیادیترین سطح خود نمیتواند از سیاست دست بکشد. وقتی به تاریخ معاصر ادبیات تایوان نگاه میکنیم، میبینیم که ما نویسندگان در طول یک قرن گذشته همواره یک سوال مشترک را پرسیدهایم: مردم تایوان چه آیندهای را میخواهند؟»
کینگ نیز در سخنرانی خود گفت: «هدف من برای خودم و همکاران مترجمم این است که آنقدر صداهای مختلف از تایوان را به گوش انگلیسیزبانان برسانیم که هیچکس نتواند ادبیات تایوان را یکپارچه و تکصدا بداند؛ چرا که ما یک گروه همسرایان همآوا نیستیم، بلکه مجموعهای از صداهای گوناگون، متناقض و سرکش هستیم؛ درست مثل هر دموکراسی سالم و پویا.»
یانگ در مصاحبهای که ماه مارس در وبسایت جایزه بوکر منتشر شد، عنوان کرد که دلیل ورودش به دنیای نویسندگی، رونق گرفتن رمانهای عاشقانه تایوانی در اواسط دهه ۹۰ میلادی بوده است. او گفت: «من و همکلاسیهای دوران راهنماییام تصمیم گرفتیم یک گروه نویسندگی تشکیل دهیم، اما از میان ما پنج نفر، فقط من بودم که نوشتن را رها نکردم.»
وقتی از او درباره ایده اصلی نگارش «سفرنامه تایوان» سوال شد، یانگ توضیح داد: «با اینکه هم کره و هم تایوان در گذشته مستعمره امپراتوری ژاپن بودند، به نظر میرسد کرهایها نگاهی یکدست و سرشار از خشم به آن دوره دارند؛ در حالی که مردم تایوان با ترکیبی بسیار پیچیدهتر از بیزاری و نوستالژی به آن دوران نگاه میکنند. من میخواستم با یک عینک معاصر، این شرایط پیچیدهای را که مردم تایوان در گذشته با آن روبرو بودند باز کنم و ببینم برای چه آیندهای باید تلاش کنیم.»
«سفرنامه تایوان» برای کسب این جایزه، پنج اثر راهیافته دیگر به فهرست نهایی را پشت سر گذاشت:
-رمان «مدیر» اثر دانیل کلمان، ترجمه راس بنجامین
-رمان «ساحره» اثر ماری ندای، ترجمه جردن استامپ
-رمان «زنی که میماند» اثر رنه کاراباش، ترجمه ایزیدورا آنجل
-رمان «در زمین، همانگونه که در اعماق» اثر آنا پائولا مایا، ترجمه پادما ویسواناتان
-رمان «شبها در تهران آرامند» اثر شیدا بازیار، ترجمه روث مارتین
در هیات داوران امسال، در کنار ناتاشا برون، مارکوس دو ساتوی (ریاضیدان)، سوفی هیوز (مترجم)، تروی اونیانگو و نیلانجانا اس روآ (نویسندگان) نیز حضور داشتند. جایزه امسال به آثار داستانی بلند و مجموعه داستانهای کوتاهی اختصاص داشت که به زبان انگلیسی ترجمه شده و در فاصله اول می ۲۰۲۵ تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۶ در بریتانیا یا ایرلند به چاپ رسیده بودند.