۱. به نظر می رسد ترامپ با توجه به تجربه و پیشینه زندگی شخصی و حرفه ای خود قبل از ریاست جمهوری، عاشق روایت سازی، ساده سازی روایت، تکرار روایت و تبدیل آن به واقعیت و در نهایت القای آن، هم به افکار عمومی داخلی و خارجی و هم به مذاکره کنندگان دشمن/ رقیب برای گرفتن امتیاز نهایی و در نهایت «برنده شدن» است.

۲. ترامپ فکر می کند استفاده از این تکنیک مهم در عملیات روانی که با فشار ملموس سیاسی و نظامی نیز همراه است، ذهن طرف مقابل را در کف و سقف امتیازاتی که باید بدهد، هدایت و متمرکز و راه را برای «پیروزی» خود بازتر می کند.

۳. در خصوص ایران، ترامپ تلاش می کند شخصا با ورود به یک جنگ روانیِ روایی شده، یک گزاره نادرست و غیر واقعی، مثلا تلاش ایران برای دست یابی به بمب اتمی را ساده کند، بارها و بارها تکرار کند و آن را به عنوان یک حقیقت و باور عمومی جا بیندازد و سپس اقدامات خود را توجیه کند.

۴. وقتی او بارها می گوید: «ایران در آستانه ساخت بمب اتمی بود و من جلوی آن را گرفتم؛ بنابراین آنها هیچگاه به بمب اتمی دست نخواهند یافت و باید در مذاکرات از آن مطمئن شویم » در اصل تلاش می کند با تکرار مداوم، آنرا برای مخاطب داخلی و جهانی عادی سازی کند، حتی اگر در ابتدا عجیب و نادرست به نظر برسد.

۵. تکرار روایت در جنگ روانی، یکی از موثر ترین و کارآمدترین ابزارها برای اثرگذاری بر ذهن، احساس، ادراک و رفتار دشمن/ رقیب است. هدف ترامپ از تکرار دروغ، نه اطلاع رسانی، بلکه ساختن ادراک، تغییر باورها و یا حتی تضعیف روحیه است.

۶. ترامپ می کوشد با استفاده از این تکنیک (تکرار مداوم دروغ و تبدیل آن به هدف)، از مقاومت طرف مقابل خود بکاهد و آنها را خسته و بی دفاع و آماده امتیاز دهی کند.

۷. به نظر می رسد  تاکنون دولتمردان و مذاکره کنندگان ایرانی، هم با مقاومت میدانی و هم مقاومت ذهنی و ادارکی، ترامپ را در رسیدن به خواسته هایش ناکام گذاشته اند ‌و او کم کم‌ دارد با «جنس اصیل و مرغوب ایرانی» بیشتر آشنا می شود و در می یابد کسی که در نهایت باید کوتاه بیاید و امتیاز بدهد، نه ایرانیان، بلکه خود اوست.