خبرانلاین نوشت: هرچند با گذشت دو روز، هنوز صحت ادعاهای محمود نبویان تأیید یا رد نشده است، اما آنچه همچنان به‌عنوان یک نکته مجهول باقی مانده این است که نبویان چگونه توانسته به اسناد سری و طبقه‌بندی‌شده در کشور دست پیدا کند. هرچند که نبویان در توئیتی ادعا کرد: «امروز در شبکه خبر در مورد چرایی مخالفت رهبری با تفاهم یادداشت ایران و آمریکا مشغول بیان دیدگاه رهبری بودم که به‌صورت ناقص رها شد. بخش مهم آن بررسی متن یادداشت تفاهم بود که علت مخالفت رهبری را بیشتر آشکار می‌کرد. ان‌شاالله خداوند ما را در پیروی از رهبری عزیز ثابت قدم نگه دارد.»

اما انتشار بیانیه صداوسیما و همچنین انتقاداتی که از سوی سیاسیون مطرح شد، نشان از رد این ادعا دارد. آن‌چنان که سردبیر سایت مشرق خطاب به نبویان در خصوص افشای نامه محرمانه رهبر انقلاب نوشت: «در رسانه ملی، نامه به‌کلی سری را ناقص و تقطیع‌شده می‌خوانید، بعد دعوت به وحدت می‌کنید؟ چرا نمی‌گویید این بریده‌های گزینش‌شده، مربوط به حدود ۲۰ و چند مکاتبه بوده و از قضا از اولین مکاتبه‌ها تا اسناد سری و به‌کلی سری نظام را افشا و منتشر کردید؛ لااقل درست و دقیق فاش می‌کردید... نمی‌گویم نفاق سیاسی، اما امانت‌دار نظام نبودید؛ تقوای فردی و سیاسی هم ندارید.»

ناگفته نماند که این نخستین بار نیست که نبویان دست به افشای اطلاعاتی محرمانه با محوریت مذاکره زده است. او پیش‌تر نیز، زمانی که همراه با محمدباقر قالیباف و تیم مذاکرات ایران راهی پاکستان شده بود، برخی از مفاد مذاکرات را برای هم‌طیفان خود بیان کرده و به نوعی به آنان خط داده بود. این را احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی، بیان کرده و به خبرآنلاین گفته بود: «احتمالاً آقای نبویان این خبر را به آقای خضریان داده است. آقای خلخالی در زمان قطعنامه ۵۹۸ رفته بودند مذاکره کنند. آقای ولایتی که مذاکره‌کننده بود، به آقای صادق خلخالی گفت شما برای چی آمدید؟ گفت از طرف مجلس برای مذاکره آمدم! حالا آقای نبویان هم فقط رفته و خبر آن را آورده است! در حالی که نباید همه چیز مذاکره را عیان کرد. نه اینکه نباید با مردم شفاف باشیم، اما مثل می‌ماند که جوانی به خواستگاری برود؛ در آن جلسه خیلی حرف‌ها زده می‌شود. اما در نهایت نتیجه را اعلام می‌کنند. در مورد مذاکره هم نباید هرچیزی را به سرعت آشکار کرد.»

از سوی دیگر، بررسی راه‌های ارتباطی که نبویان در جریان سیاسی خود دارد نیز می‌تواند نشان‌دهنده آن باشد که او چگونه توانسته به اسناد محرمانه کشور دست پیدا کند و با توجه به مقصود خود، آن‌ها را به‌صورت ناقص برای افکار عمومی بخواند.

اما سؤال مهم‌تر این است که با وجود ادعاهای ناقص و گاه نادرست، آن هم از سوی فردی که دارای جایگاه حقوقی بوده این است که چرا مجازاتی برای او در نظر گرفته نمی‌شود؟ در واقع، آنچه به‌عنوان حلقه مفقوده ماجرا مطرح است، این است که جدای از جریان پایداری، چه کسی از او حمایت می‌کند که قدرت و ضریب نفوذ نبویان را در دسترسی به اسناد فوق‌سری در کشور افزایش داده است؟ تا جایی که برخی او را عامل نرسیدن ایران و آمریکا به توافق در دولت سیزدهم مطرح می‌کنند. گزاره‌ای که امیرحسین ثابتی، از چهره‌های نزدیک به جلیلی و نبویان، نیز آن را روایت کرده است. در واقع، اقدام نبویان اگرچه با واکنش‌های سریع از سوی صداوسیما همراه بود، اما مجموعه‌ای از پرسش‌های ناتمام را به همراه دارد که پاسخی برای آن‌ها ارائه نشده است. از همین رو باید دید آیا هیأت نظارت بر رفتار نمایندگان یا قوه قضائیه به این ماجرا ورود می‌کند یا همچنان این پرسش‌های بی‌پاسخ ادامه خواهد داشت.