به گزارش اطلاعات آنلاین، دریاچه ارژن با مساحتی حدود دو هزار هکتار در ۶۰ کیلومتری غرب شیراز و در مجاورت جاده شیراز - بوشهر واقع شده است. در شمال این منطقه روستای دشت ارژن و در غرب آن، شهر کازرون به فاصله ۱۲ کیلومتری واقع شده‌اند.

این دریاچه در منطقه حفاظت‌ شده ارژن قرار دارد که به دلیل اهمیت اکولوژیکی آن شناخته شده است و به دلیل نزدیکی به آثار تاریخی مانند بیشاپو، غار شاپور و دسترسی از طریق جاده‌های ارتباطی بین استان‌های خوزستان و بوشهر با شیراز، یکی از جاذبه‌های اصلی گردشگری داخلی و بین‌المللی است.

دریاچه ارژن بخشی از منطقهٔ حفاظت ‌شدهٔ ارژن و پریشان به شمار می رود و زیستگاه مناسبی برای پرندگان مهاجر است. یونسکو ویژگی‌های خاص زیست‌ محیطی آن را به رسمیت شناخته و آن را به عنوان ذخیره‌گاه زیست‌ کره معرفی کرده است.

این دریاچه آب شیرین، یک دریاچه کارستی است که توسط یک چشمه به همراه رواناب سطحی محلی تغذیه و زهکشی می‌شود.

در حد فاصل دریاچه ارژن و پریشان منطقه‌ای به وسعت حدوداً ۶۰۰۰ هکتار که غالباً از جنگل‌های انبوه بلوط پوشیده شده است به عنوان محدوده امن منطقه حفاظت ‌شده ارژن و پریشان انتخاب و از سال ۱۳۵۷ توجه ویژه‌ای به آن شد به طوری که از هر گونه فعالیت کشاورزی، دامداری و فعالیت‌های انسانی در آن جلوگیری به عمل آمد.

بر اساس مطالعات انجام شده حدود 2200 گونه گیاهی درمناطق اطراف دریاچه شناسایی شده است.

دریاچه و نواحی اطراف آن، زیستگاه طیف وسیعی از گونه‌ها از جمله ۴۰۷ گونه پستاندار، ۳۷ گونه خزنده، ۳ گونه دوزیست، ۱۰ گونه ماهی و ۴۷ گونه جانوری دیگر است. ماهیان این دریاچه شامل اوشین، شیربت، گامبوزیا، مارماهی خاردار و غیره هستند و از دوزیستان نیز می توان قورباغه مردابی معمولی را نام برد. وزغ سبز معمولی و قورباغه درختی از دیگر دوزیستان وابسته به این دریاچه محسوب می شوند. مار چلیپر و لاکپشت خزری از خزندگانی هستند که در این دریاچه دیده می شوند.

از مهم‌ترین پستاندارانی که در زیستگاه های اطراف دریاچه زندگی می کنند می‌توان به سمور سنگی، گرگ، شغال، گراز وحشی، گربه جنگلی، خرس قهوه‌ای، گورکن، تشی و خارپشت اشاره کرد. بالغ بر ۲۰۰ گونه پرنده از انواع مهاجر و بومی در این منطقه دیده می‌شود.

نواحی اطراف دریاچه به دشت ارژن معروف است و در گذشته یکی از مهم ترین زیستگاه‌های شیر ایرانی به شمار می رفت که در حال حاضر این گونه منقرض ‌شده است.

تغییر کاربری اراضی اطراف برای مصارف کشاورزی، تخلیه آب‌های زیرزمینی، چرای بی‌رویه و صید غیرقانونی از جمله عواملی هستند که این دریاچه را تهدید می کند.