مرتضی جوهری

حدود ۲۰ روز پس از تشکیل کشور جعلی اسرائیل، سه نهاد اطلاعاتی به دستور دیوید بن گوریون، اولین نخست وزیر این رژیم، تأسیس شد: نخست، «امان» که مخفف عبری «دایره اطلاعات نظامی» است؛ دوم، اداره امنیت داخلی موسوم به «شاباک» یا «شین‌بت» و سوم، دایره سیاست وزارت خارجه که وظیفه اش جمع آوری اطلاعات و جاسوسی در کشورهای خارجی بود.
بن گوریون که فعالیت های نهادهای تندرو و تروریست لحی و ایرگون را خطرناک می دید، هر دو را غیرقانونی اعلام کرد. او به فعالیت ایرگون خاتمه داد و به فرمانده شین بت هم دستور داد اعضای لحی را بازداشت کند. نکته اینجاست که هر دوی این نهادها برخی عملیات های خود از جمله حذف و ترور را زیر نظر بن گوریون انجام می دادند. این هم یکی دیگر از سیاست های صهیونیسم است که یک فرد عالی رتبه و سرشناس یا هیاتی از مقامات، یک شخص یا گروه یا نهادی را برای اهدافی خاص به طور پنهانی ترغیب و هدایت می کنند و پس از آنکه به اهداف تروریستی خود رسیدند، با یک نمایش جنجالی، اقدامات تروریستی آن شخص یا گروه را محکوم و حتی دستور تعقیب و جلب آن را نیز صادر می کنند. جالب اینجاست که در بیشتر مواقع، عناصر اصلی هیچ وقت دستگیر و مجازات نمی شوند؛ مانند اسحاق شامیر فرمانده گروه لحی که نه فقط مجازات نشد، بلکه بعدها نخست وزیر 
هم شد.
همین فریبکاری ها و نیز ترورها، ایجاد رعب و وحشت، خشونت، مظلوم نمایی، جلب حمایت غربی ها، فتنه افکنی ها و این قبیل موارد باعث شده است رژیم صهیونیستی تا الان دوام بیاورد، وگرنه تا الان لکه ای از وجود پلیدش روی زمین نمی‌ماند. در واقع این شرارت ها تبدیل به باتلاقی شده  است که به زودی باعث بلعیده شدن آن خواهد شد. مدتی بعد به دلیل اختلافاتی که بین نخست وزیری و وزارت خارجه به‌وجود آمد، بن گوریون برای اینکه فعالیت های جاسوسی و اطلاعاتی خارج از اسرائیل را تحت نظارت مستقیم خود درآورد، در ۱۳ دسامبر ۱۹۴۹، دایره سیاسی را از وزارت خارجه جدا و به عنوان یک آژانس اطلاعاتی و امنیتی مستقل و مخفی معرفی کرد و نام آن را «مؤسسه اطلاعات و عملیات ویژه» گذاشت.
در ابتدا و تا سال ۱۹۵۲ این آژانس توسط «ایسر هارل»، سرپرست شاباک یا شین بت به طور مشترک اداره می شد. ایسر هارل استعداد و مهارت خاصی در مدیریت و برنامه ریزی عملیات های ویژه و اطلاعاتی داشت و همین ریاست او بود که باعث شد این آژانس عملکرد بهتر و درخشان تری در میان سایر نهادهای امنیتی اسرائیل داشته باشد.
در سال ۱۹۵۱ وقتی مؤسسه اطلاعات وعملیات ویژه توسط ایسر هارل دوباره سازماندهی و تقویت شد، بن گوریون تصمیم گرفت آن را با نهاد نخست وزیری ادغام کند تا نظارت مستقیم روی فعالیت های آن داشته باشد. همچنین نام این مؤسسه و فعالیت های آن را تا سال ۱۹۶۰ مخفی کرد و به همه مسئولان و مقامات هم دستور داد هویت و عملکرد این سازمان را هرگز فاش نکنند؛ به‌طوری که آن را یک قلمرو تاریک یا دولت مخفی می دانستند. همین موضوع باعث شد تا به امروز هرگز نام کامل این آژانس برده نشود و فقط نام مؤسسه را برای اشاره به آن به‌کار ببرند که در زبان عبری یعنی «موساد».
ادامه دارد...