به گزارش اطلاعات آنلاین، قوچ اوریال زیرگونهای از قوچهای وحشی با نام علمی Ovis orientalis arkali از راسته زوج سمان و خانواده گاوسانان است که بزرگترین قوچ ایرانی به شمار میرود. طول بدن یک متر و نیم و ارتفاع تا یک متر و دم به طول تا 15 سانتی است. وزن این قوچ تا 85 کیلوگرم میرسد.
از نظر رنگآمیزی، ناحیه زیرین بدن روشنتر و بیشتر سفیدرنگ است. موهای بلند و سفید در ناحیه گلو و سینه از ویژگیهایی است که این زیرگونه را از دیگر زیرگونهها متمایز میکند. موهای بدن در تابستان کوتاه و زرد متمایل به خاکستری و در زمستان بلند و قهوهای میشوند.
شاخها حلزونی و به طول تا 120 سانتیمتر هستند و به طرف پهلوی صورت و رو به جلو خمیدگی دارند. سطح جلویی شاخها پهن با زاویهای تند به طرف لبه پشتی است؛ به طوری که مقطع شاخها مثلثی به نظر میرسد. مادهها شاخ کوتاه دارند.
این پستاندار بیشتر تپهماهورها و کوهپایهها را برای زندگی ترجیح میدهد و از گیاهان علفی، جوانهها، برگها، ترکههای سبز بوتهها و درختچهها تغذیه میکند.
قوچ نر در فصل زاد و ولد برای جلب توجه میش ماده حرکات سرخوشانه از خود نشان میدهد که به این رفتار «قوچمستی» میگویند. فصل قوچمستی معمولاً در پاییز است و قوچ نر در این فصل از هوشیاری کمتری برخوردار است. به همین دلیل شکارچیان از این فرصت استفاده میکنند.
در فصل قوچمستی برای این که جفتگیری این حیوان در امنیت انجام شود و به علت این که در این برهه زمانی از هوشیاری کمتری برخوردار است، گشت و نظارت محیطبانان شدت بیشتری میگیرد.
اغلب یک یا دو بره میزاید و تا 14 سال عمر میکند. حیواناتی همچون پلنگ، خرس و گرگ دشمن این گونه حیوانی هستند. قوچ اوریال در فهرست قرمز IUCN به عنوان یک گونه حساس و آسیبپذیر معرفی شده و اکنون جمعیت این زیرگونه رو به کاهش است.
در ایران در استانهای خراسان شمالی، گلستان، شرق مازندران، سمنان و تهران گزارش شده است. قوچ و میش اوریال در خراسان شمالی به همت محیطبانان جمعیت خوبی دارد و در واقع، این استان به عنوان ذخیرهگاه ژنتیکی قوچ و میش اوریال در کشور محسوب میشود.